корг Надводны або падводны камень (Нас. АУ).
□ в. Карговічы Лаг.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
забрынча́ць і забрынчэ́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.
Пачаць брынчаць, брынчэць. // Брынкнуць. Зварухнуў [Міколка] нагой нейкую бляшанку па дарозе, і яна чыркнулася аб камень, забрынчэла. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абшліфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак., каго-што.
1. Пашліфаваць што‑н. з усіх бакоў. Абшліфаваць камень.
2. перан. Разм. Зрабіць больш выхаваным, вытрыманым, абыходлівым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падму́ркавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падмурка (у 1 знач.); прызначаны для падмурка. І першы падмуркавы камень Пайшоў ад яго [старшыні] па руках. Калачынскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
часа́мі, прысл.
Тое, што і часам. Падскакваў часамі плуг, зачапіўшы парогам камень. Баранавых. — Ты не з горада, часамі? — запытаў Анікей. — У гадаў, браце... Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
petrify [ˈpetrɪfaɪ] v.
1. напало́хаць, напужа́ць
2. здранцве́ць;
I was petrified with horror. Я змярцвеў ад жаху.
3. ператвары́цца ў ка́мень; акамяне́ць, скамяне́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rip1 [rɪp] n. разры́ў, прарэ́х, прарэ́ха;
There was a rip in the tire caused by a sharp stone. Востры камень прадзіравіў шыну.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГЛЫБАЧА́НСКІЯ ВАЛУНЫ́,
помнік прыроды рэсп. значэння у Беларусі (з 1988), за 5 км на ПдЗ ад в. Глыбачка Ушацкага р-на Віцебскай вобл. 3 валуны шаравата-ружовага парфірападобнага граніту. Найбуйнейшы камень даўж. 4 м, шыр. 2,6 м, выш. над паверхняй зямлі 1,8 м, у абводзе 12 м. Другі валун ляжыць за 30 м на Пн (даўж. 2,3 м, шыр. 2,3 м, выш. над паверхняй зямлі 0,7 м). Трэці камень знаходзіцца за 1 км на ПдЗ ад вёскі, формаю нагадвае вял. прас (даўж. 3,3 м, шыр. 1,4 м, выш. 1,6 м). Глыбачанскія валуны прынесены ледавіком каля 18 — 20 тыс. гадоў назад з раёна г. Выбарг.
В.Ф.Вінакураў.
т. 5, с. 306
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
brukowiec
м.
1. камень (для брукавання);
2. разм. бульварная газета
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
КА́МЕНЬ,
старажытная адзінка масы сыпкіх рэчываў і штучных тавараў. У сістэме мер ВКЛ 1 К. = 40 фунтаў = 14,996 кг. У канцы 19 ст. літ. К. складаў 36 рус. фунтаў і 17,5 лота, або 14,966 кг.
т. 7, с. 519
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)