цяля́/цялё, -ля́ці, мн.я́ты, -ля́т, н.

1. Дзіцяня каровы, а таксама самкі лася, аленя і некаторых іншых жывёл.

2. перан. Пра бязвольнага, занадта прастадушнага чалавека.

|| памянш.-ласк. цяля́тка, -а, н.

|| прым. цяля́чы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нясы́ты (не адкормлены пра жывёл) nicht satt, nicht whlgenährt [wohl genährt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ашы́йнік м. Hlsband n -(e)s, -bänder (для жывёл)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абро́жак м. Hlsband n -(e)s, -bänder (для жывёл)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мало́дзіва н. біял. rstmilch f -; Bestmilch f (у жывёл)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спаро́ўвацца sich paren (пра жывёл); зал. стан gepart wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хра́па ж. (частка пераносся ў жывёл) Nsenscheidewand f -, -wände

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

miot, ~u

м.

1. кідок; удар;

2. прыплод;

3. роды (у жывёл)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ronić

незак.

1. раняць; губляць;

2. дачасна нараджаць; выкідаць; звяргаць (пра жывёл)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zwierzostan, ~u

м. колькасць звяроў (на лясным участку);

ochrona ~u — ахова жывёл

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)