Verbum

цабэ́рак, -рка, мн. -ркі, -ркаў, м.

1. гл. цэбар.

2. Невялікі цэбар.

|| прым. цабэ́рачны, -ая, -ае і цабэ́ркавы, -ая, -ае.

цеплахо́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Марское або рачное судна з рухавіком унутранага згарання.

|| прым. цеплахо́дны, -ая, -ае.

цераспало́сіца, -ы, мн. -ы, -сіц, ж.

Размяшчэнне зямельных участкаў адной гаспадаркі палосамі ўперамежку з чужымі ўчасткамі.

|| прым. цераспало́сны, -ая, -ае.

цукразаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Завод, на якім вырабляецца цукар (у 1 знач.).

|| прым. цукразаво́дскі, -ая, -ае.

цы́пель, -я, мн. -і, -яў, м.

Востры, у форме кліна выступ на чым-н.

Ц. ключа.

|| прым. цы́пельны, -ая, -ае.

цыркара́ма, -ы, мн. -ы, -ра́м, ж.

Кінатэатр з панарамным экранам, які акружае глядзельную залу.

|| прым. цыркара́мны, -ая, -ае.

Ц. фільм.

цыяно́з, -у, м. (спец.).

Сіняватая афарбоўка скуры пры некаторых захворваннях, звязаных з расстройствам кровазвароту; сінюшнасць, сінюха.

|| прым. цыяно́зны, -ая, -ае.

цэнзу́ра, -ы, ж.

Сістэма дзяржаўнага нагляду за друкам і сродкамі масавай інфармацыі.

Ваенная ц.

Дазволена цэнзурай.

|| прым. цэнзу́рны, -ая, -ае.

цяжкаво́з, -а, мн. -ы, -аў, м.

Парода рабочых коней, якія выкарыстоўваюцца для перавозкі вялікіх грузаў, ламавік.

|| прым. цяжкаво́зны, -ая, -ае.

цяплу́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж. (разм.).

Таварны вагон, прыстасаваны для перавозкі людзей.

|| прым. цяплу́шачны, -ая, -ае.