Вальнякі́ ’месца, дзе жылі людзі, якія мелі вольнасць ад прыгону’ (Яшк.). Ад вальняк ’вольны чалавек’. Магчыма, таксама па мадэлі тапонімаў (Сушнякі і пад.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

fidget

[ˈfɪdʒət]

1.

v.i.

ту́рзацца, неспако́йна круці́цца

2.

v.t.

ту́рзаць, нэрвава́ць

3.

n.

1) нэрво́вы неспако́й

2) мітусьлі́вы, неспако́йны чалаве́к, непасе́да -ы m. & f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

influence

[ˈɪnfluəns]

1.

n.

1) уплы́ў -ву m., узьдзе́яньне n.

2) чалаве́к з уплы́вам

3) Electr. інду́кцыя f.

2.

v.t.

уплыва́ць, узьдзе́йнічаць, рабі́ць уплы́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mixer

[ˈmɪksər]

n.

1) мяша́лка f., мі́ксэр -а m.

2) a good mixer — тава́рыскі чалаве́к

3) мінэра́льная вада́, сок да алькаго́льнага напо́ю

- cement mixer

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

monster

[ˈmɑ:nstər]

n.

1) вы́радак -ка m., пачва́ра -ы m. & f.

2) страшы́ла, страхо́цьце n.

3) лю́ты чалаве́к, гвалтаўні́к -а́ m.; сады́ст -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

notoriety

[,noʊtəˈraɪəti]

n., pl. -ties

1) нясла́ва f., блага́я сла́ва, га́ньба

2) шыро́кая папуля́рнасьць або́ вядо́масьць f.

3) славу́тасьць f., прасла́ўлены або́ агу́льнавядо́мы чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

polecat

[ˈpoʊlkæt]

n., pl. -cats or (coll.) -cat

1) тхор тхара́ m.; шашо́к -ка́ m.

2) informal ні́зкі, ва́рты пага́рды чалаве́к, нікчэ́мнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

saint

[ˈseɪnt]

1.

n.

1) сьвяты́ -о́га m., сьвята́я f.

2) ве́льмі до́бры цярплі́вы чалаве́к

2.

v.t.

кананізава́ць, заліча́ць у сьвяты́я

3.

adj.

сьвяты́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ідыёт

(лац. idiota, ад гр. idiotes = невук)

1) чалавек, хворы на ідыятыю;

2) перан. дурань, тупіца.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

шоумэ́н

(англ. showman, ад show = відовішча, паказ + man = чалавек)

спецыяліст па арганізацыі і правядзенню шоу 1.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)