шматзна́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць шматзначнага. Шматзначнасць з’явы. Шматзначнасць слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

niesłowny

ненадзейны; безадказны; які не трымае слова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

colloquialism

[kəˈloʊkwiə,lɪzəm]

n.

размо́ўнае, гутарко́вае сло́ва, выра́з

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

concluding

[kənˈklu:dɪŋ]

adj.

апо́шні, заклю́чны (канцэ́рт, сло́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

interject

[,ɪntərˈdʒekt]

v.t.

устаўля́ць (заўва́гу), укіда́ць (сло́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

polysemantic word

сло́ва зь не́калькімі значэ́ньнямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Áuslaut m -(e)s, -e лінгв. канцавы́ гук [склад]; кане́ц сло́ва;

im ~ на канцы́ сло́ва [скла́да]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Americanism [əˈmerɪkənɪzəm] n. ling. амерыка́нізм (слова або выраз, уласцівыя амерыканскаму варыянту англійскай мовы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

valediction [ˌvælɪˈdɪkʃn] n. fml развіта́нне; развіта́льнае сло́ва;

bow in valediction кла́няцца на развіта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сема́нтыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

1. У мовазнаўстве: значэнне, сэнс (моўнай адзінкі).

С. слова.

С. сказа.

С. граматычных форм.

2. Тое, што і семасіялогія.

|| прым. семанты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)