пяціскладо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць складоў. Пяціскладовае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

украіні́зм, ‑а, м.

Слова, зварот, запазычаныя з украінскай мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шматзна́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць шматзначнага. Шматзначнасць з’явы. Шматзначнасць слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

niesłowny

ненадзейны; безадказны; які не трымае слова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

interject

[,ɪntərˈdʒekt]

v.t.

устаўля́ць (заўва́гу), укіда́ць (сло́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

colloquialism

[kəˈloʊkwiə,lɪzəm]

n.

размо́ўнае, гутарко́вае сло́ва, выра́з

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

concluding

[kənˈklu:dɪŋ]

adj.

апо́шні, заклю́чны (канцэ́рт, сло́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

polysemantic word

сло́ва зь не́калькімі значэ́ньнямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АНАГРА́МА (ад ана... + грэч. gramma літара),

1) слова ці словазлучэнне, утворанае перастаноўкай літар, напр.: псеўданімы М.​Алданаў (М.​Ландаў), Акшарум (Р.​Мурашка), Ак.Чыж (Х.​Жычка). Анаграму выкарыстоўваюць у шарадах.

2) Спосаб вершаскладання на санскрыце, лац. і інш. стараж. індаеўрап. мовах, калі асобныя фанемы самага важнага слова ў вершы паўтараюцца ў складзе інш. слоў.

т. 1, с. 331

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«АПО́ВЕСЦЬ ПРА МЕРКУ́РЫЯ СМАЛЕ́НСКАГА»,

гл. «Слова пра Меркурыя Смаленскага».

т. 1, с. 430

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)