дамініён, ‑а, м.

Тэрмін, якім да 1947 абазначаліся былыя калоніі Брытанскай імперыі, што атрымалі права на самакіраванне (заменены тэрмінам «член Садружнасці»).

[Англ. dominion.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́дкуп, ‑у, м.

У дарэвалюцыйнай Расіі — права па спагнанне дзяржаўных падаткаў, якое перадавалася казной прыватным асобам. Аддаць на водкуп. Заняцца водкупам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насле́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Які з’яўляецца наследнікам прастола, улады. Наследны прынц. Наследны князь.

2. Уст. Які перадаецца ў спадчыну. Наследнае права.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сюзерэнітэ́т, ‑у, М ‑тэце, м.

1. Гіст. Вярхоўнае права, панаванне сюзерэна над васаламі.

2. У міжнародным праве — сукупнасць правоў дзяржавы-сюзерэна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

piracy [ˈpaɪrəsi] n.

1. піра́цтва;

air piracy паве́транае піра́цтва;

sea piracy марско́е піра́цтва

2. парушэ́нне а́ўтарскага пра́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

transferable [trænsˈfɜ:rəbl] adj. які́ можа быць перада́дзены;

not transferable без пра́ва перада́чы (пра голас на выбарах, білет)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

самоопределе́ние полит. и пр. самавызначэ́нне, -ння ср.;

пра́во на́ций на самоопределе́ние пра́ва на́цый на самавызначэ́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкупны́ Éinlöse ;

выкупно́е пра́ва юрыд. Éinlöserecht n -(e)s, -e, Rückkaufrecht n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

самавызначэ́нне н. Sélbstbestimmung f -;

пра́ва на́цый на самавызначэ́нне паліт. Sélbstbestimmumgsrecht der Natiónen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заслужы́ць, ‑служу, ‑служыш, ‑служыць; зак., што.

1. Дзейнасцю, паводзінамі выклікаць пэўныя адносіны да сябе; стаць вартым чаго‑н. Заслужыць любоў. Заслужыць павагу. □ Малады настаўнік стараўся, наколькі мог, бліжэй падысці да дзіцячай душы, заслужыць давер’е вучняў. Колас.

2. Набыць права на што‑н. службай, працай; атрымаць за службу, працу. Заслужыць права на адпачынак. Заслужыць медаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)