wykraczać

незак.

1. выходзіць за межы чаго;

2. парушаць (закон і да т.п.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wypowiedzieć się

зак. выказацца;

wypowiedzieć się za kim/czym — выказацца за каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyrzucić

зак.

1. выкінуць;

2. выгнаць;

wyrzucić za nawias мат. вынесці за дужкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagranica

zagranic|a

ж. заграніца; замежжа;

wrócić z ~y — вярнуцца з-за мяжы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

beknąć

bekn|ąć

зак.

1. забляяць;

2. разм. ікнуць;

3. za co разм. паплаціцца за што; расплаціцца, дорага заплаціць;

~ąć za willę kilka milionów — убухаць за дачу некалькі мільёнаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

chwycić się

chwyci|ć się

зак.

1. хапіцца; хваціцца;

~ć się czego (i za co) — хапіцца за што;

2. злавіцца;

~ł się na czym — быў злоўлены за якой справай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прачуха́нка ’пакаранне за п’янства, строгае пакаранне за свавольства’ (Нас.), усыпаць прачуха́нца ’моцна пабіць’ (Ян.), даць прачуханкі ’даць наганяй’ (Янк. БФ), прочуха́нец ’прачуханка’ (ТС), ’гультай’ (Сцяшк. Сл.), прачу́хацца ’працверазіцца’ (Шат.), прочы́хацца ’ачухвацца’ (ТС). Рус. дыял. прочуха́нка ’наганяй, нагонка’, укр. дати прочуха́на, прочуха́нкі ’тс’ (гл. Макіенка, Бел.-рус. ізал., 111). Дэрываты ад прачухацца (гл. ачухацца) з суф. ‑анка, ‑анец.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Намяні́цца ’лічыць сябе за роўню з кім-небудзь’ (Гарэц.). Няясна; ці не да мяняцца (гл.), што змяшчае значэнне прыроўнівання?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мішня́ ’замес’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ). Да (за)мясіць (гл.). Аб суфіксе ‑н‑я гл. Сцяцко, Афікс. наз., 59.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Набрачок ’світанак’ (Касп.). Ад броск ’світанне’, першапачаткова хутчэй за ўсё прыслоўнае словазлучэнне тыпу на броску ’на світанку’. Гл. браск.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)