са́ ржавы , ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да саржы. Саржавая тканіна . Саржавае перапляценне. // Саржавая падшэўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туальдэно́ р , ‑у, м.
Лёгкая баваўняная тканіна палатнянага перапляцення шэрага колеру для верхніх мужчынскіх рубашак, спецвопраткі і пад.
[Фр. toile de nord ад toile— палатно і nord — поўнач.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цюль , ‑ю, м.
Лёгкая празрыстая сятчастая тканіна . Васіліна выпусціла фіранку, вецер падхапіў лёгкі цюль, выгнуў ветразем. Савіцкі .
[Фр. tulle.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шарсця́ нка , ‑і, Д М ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Баваўняная тканіна , якая нагадвае па знешняму выгляду шарсцяную.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Fú tterstoff m падкла́ дкавая падкла́ дачная ткані́ на , падкла́ дка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Sé idenstoff m а́ б, шаўко́ вая ткані́ на
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
бязь ж. тканіна é sselstoff m é ssel f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ВЕЛЮ́ Р (ад франц. velours аксаміт),
тканіна , скура і інш. матэрыялы з мяккім ворсавым аксамітным добрым бокам: велюр-драп, велюр-аксаміт і інш. Вырабляюць з воўны (велюр-драп), са скуры свіней ці рагатай жывёлы хромавым дубленнем (хромавая замша). Выкарыстоўваюць на верхняе адзенне, галаўныя ўборы, абутак.
т. 4, с. 70
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
splodge [splɒdʒ] v.
1. пэ́ цкаць; пэ́ цкацца;
This material easily splodges. Гэтая тканіна вельмі маркая.
2. заля́ пваць; заля́ пвацца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Сярпа́ нка ’марля’ (Мат. Гом. ), сярпя́ нка ’лёгкая баваўняная тканіна ’ (ТСБМ ), серпано́ к ’тонкае палатно’ (Нар. Гом. ), серпаночэк ’рэдка вытканае палатно на намёткі’ (пін. , Кольб. ), сарпа́ нка , сарпано́ к ’вясельны галаўны ўбор’ (ТС ), сырпано́ к ’белая хустка’ (Сл. Брэс. ). Параўн. укр. се́ рпа́ нка , се́ рпа́ нок ’празрыстая тканіна , жаночае пакрывала на галаву’, рус. серпя́ нка ’рэдкая тканіна з ільну’, польск. sierpanka ’тонкая тканіна , пакрывала’. З тур. serpenek , што з перс. särpänäk ’жаночае пакрывала на галаву’ (Фасмер , 3, 610; ЕСУМ , 5, 221). Няясныя адносіны да сарпі́ нка ’лёгкая баваўняная тканіна ў палоску ці ў клетку’ (ТСБМ , Некр. і Байк. ), для якой мяркуецца іншае паходжанне, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)