дэфіцы́т

(лац. deficit = нестае)

1) недахоп чаго-н., нястача (напр. д. тавараў);

2) страта, перавышэнне расходаў над даходамі (напр. бюджэтны д.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

прэйскура́нт

(ням. Preiskurant < фр. prixcourant, ад prix = цана + courant = цяперашні)

даведнік цэн па відах і гатунках тавараў і па відах паслуг.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

арты́кул, ‑а, м.

1. Навуковы або публіцыстычны твор невялікага памеру ў зборніку, часопісе або газеце. Газетны, публіцыстычны артыкул.

2. Асобны раздзел, параграф у розных юрыдычных дакументах. Артыкул крымінальнага кодэкса. Артыкулы дысцыплінарнага статута.

3. Раздзел фінансавага плана, каштарыс, які вызначае крыніцу даходаў або мэту расходаў. Расходны артыкул.

4. Разрад, від чаго‑н. Важны артыкул экспарту.

5. Тып вырабу, умоўнае абазначэнне тавараў. Артыкул тканіны.

[Ад лац. articulus — частка, раздзел.]

•••

Перадавы артыкул — рэдакцыйны артыкул, змешчаны на першым месцы ў газеце, часопісе, у якім асвятляюцца найважнейшыя надзённыя пытанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тава́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да тавару (у 1, 2 знач.). Таварны склад. Таварныя запасы. // Прызначаны для перавозкі тавараў. Таварны вагон. Таварная станцыя. □ Паўз акно з лязгам і скрогатам марудна поўз таварны састаў. Мележ. На станцыю Полацк кожны дзень прыбывалі таварныя саставы з кароткім адрасам: «Нафтабуд». Грахоўскі.

2. Які з’яўляецца таварам (у 1, 2 знач.), прызначаны для гандлю. Таварнае збожжа. Таварны лес.

•••

Таварная вытворчасць — форма грамадскай вытворчасці, пры якой прадукты вырабляюцца для абмену.

Таварны фетышызм гл. фетышызм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́ўчар

(англ. voucher)

1) пісьмовая распіска, паручыцельства, гарантыя або рэкамендацыя;

2) сертыфікат, які дае права на атрыманне стандартных адукацыйных паслуг;

3) індывідуальны прыватызацыйны чэк;

4) талон, які выкарыстоўваецца для аплаты тавараў і паслуг.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

заку́пка ж. камерц. inkauf m -(e)s, -käufe, Besrgung f -, -en (часцей pl); nkauf m, ufkauf m (гуртам);

гуртавы́ [о́птавы, апто́вы] заку́п Grßeinkauf m, Kauf in grßen Mssen;

за́куп тава́раў Wreneinkauf m, Wrenbezug m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расцэ́нка ж.

1. (дзеянне) bschätzung f -, Schätzung f -, Taxerung f -; Prisfestsetzung f - (тавараў);

2. эк., камерц. (стаўка) Preis m -es, -e, Prislage f -, -n; Tarf m -(e)s, -e (працы);

устана́ўліваць расцэ́нку bschätzung [Taxerung] fstsetzen [bestmmen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ceduła

ж.

1. бюлетэнь;

ceduła eksportowa — спіс экспартных тавараў;

ceduła giełdowa — біржавы бюлетэнь;

ceduła kursów dewizowych — бюлетэнь курсаў замежнай валюты;

2. накладная

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dystrybucja

ж. гандл. размеркаванне; падзел; распаўсюджванне;

dystrybucja towarów — размеркаванне тавараў;

dystrybucja artykułów żywnościowych — размеркаванне харчовых прадуктаў;

dystrybucja środków produkcji — размеркаванне сродкаў вытворчасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bsatz m -es, -sätze

1) абца́с

2) абза́ц; но́вы радо́к

3) па́ўза, пярэ́рва, перапы́нак

4) збыт (тавараў)

5) (ле́свічная) пляцо́ўка

6) аса́дак, адсто́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)