ме́тад, ‑у,
1. Спосаб пазнання з’яў прыроды і грамадскага жыцця.
2.
•••
[Грэч. methodos.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ме́тад, ‑у,
1. Спосаб пазнання з’яў прыроды і грамадскага жыцця.
2.
•••
[Грэч. methodos.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перастро́іцца, ‑строюся, ‑строішся, ‑строіцца;
1. Змяніць свой строй, размясціцца ў страі іначай.
2. Пераключыцца на
3. Змяніць намеры, планы, арганізацыю свайго жыцця, працы і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Трактава́ць 1 ’разглядаць, абгаворваць’, ’даваць тлумачэнне’, ’разумець, тлумачыць’ (
Трактаваць 2 ’частаваць’, ’абдорваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
gościna
gościn|a1.
2. знаходжанне ў гасцях; візіт; госці;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
да́ча 1, ‑ы,
1.
2. Порцыя, якая даецца на адзін
да́ча 2, ‑ы,
Загарадны дом для летняга адпачынку гараджан.
да́ча 3, ‑ы,
Частка лясніцтва, вылучаная ў самастойную гаспадарку; участак зямлі пад лесам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́мар, ‑у,
1. Здольнасць заўважыць і паказаць у камічнай, дабрадушна-смешнай форме чые‑н. слабасці, недахопы.
2. Мастацкі
3. Настрой, гумор.
[Англ. humour.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каска́д, ‑а,
1. Вадаспад з уступамі.
2.
3. У цыркавым мастацтве —
4. У тэхніцы — звязаныя між сабой крыніцы энергіі, рухавікі, машыны.
•••
[Фр. cascade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сілавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які выпрацоўвае або перадае электрычную энергію для якіх‑н. работ.
2.
3. У тэхніцы — які ажыццяўляецца пры павялічанай скорасці падачы рэжучага інструмента.
4. У спорце — звязаны з прымяненнем значнай фізічнай сілы.
5. У фізіцы — звязаны з праяўленнем якіх‑н. сіл (магнітных. электрычных і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спецыялі́ст, ‑а,
Чалавек, які валодае якой‑н. спецыяльнасцю, мае спецыяльныя веды ў якой‑н. галіне навукі, тэхнікі, мастацтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алагі́зм
(ад а- + -лагізм)
1) што
2) філасофскі погляд, які адмаўляе логіку як сродак навуковага пазнання;
3) стылістычны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)