паве́даміць (каму; без доп.)
1. извести́ть (кого), уве́домить (кого); сообщи́ть; оповести́ть (кого);
2. (дать какие-л. сведения) осве́домить (кого), сообщи́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паве́даміць (каму; без доп.)
1. извести́ть (кого), уве́домить (кого); сообщи́ть; оповести́ть (кого);
2. (дать какие-л. сведения) осве́домить (кого), сообщи́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сумава́ць
1. скуча́ть; тоскова́ть; грусти́ть;
2. (па кім, чым,
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
boleć
I bol|ećПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
бі́цца
1. (наладжваць бойку) sich schlágen
2. (ваяваць, змагацца) kämpfen
3. (намагацца) sich ábmühen, sich ábquälen, sich ábplagen;
бі́цца над рашэ́ннем зада́чы sich mit der Lösung éiner Áufgabe ábplagen;
4. (пра сэрца
5. (разбівацца) zerbréchen
бі́цца як ры́ба
бі́цца
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыёмI
1. Ánnahme
2. (куды
прыём на пра́цу Éinstellung
зая́ва
пада́ць зая́ву
3. (наведвальнікаў) Empfáng
право́дзіць прыём (ва ўстанове
4. (лекаў) Éinnahme
у адзі́н прыём in éinem Zug; auf éinen Schlag [Sitz], mit éinem Griff;
у два прыёмы in zwei Ánsätzen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
pray
v.
1) малі́цца (Бо́гу)
2) малі́ць, прасі́ць (Бо́га)
3) блага́ць, прасі́ць; умо́льваць
4) запраша́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
канцэ́сія
(
1) дагавор
2) прадпрыемства, якое арганізавана на аснове такога дагавору.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вейсмані́зм
[ад
канцэпцыя спадчыннасці і эвалюцыі жывой прыроды, заснаваная на гіпотэзах, якія прадугадалі сучасныя ўяўленні
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
паблісі́ці паблі́сіці
(
1) вядомасць, папулярнасць;
2) спрыяльныя камерцыйныя паведамленні, прэзентацыі або звесткі
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
па́шпарт
(
1) афіцыйны дакумент устаноўленага ўзору, які засведчвае асобу яго ўладальніка;
2) пасведчанне з асноўнымі звесткамі
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)