душашчыпа́льны, ‑ая, ‑ае.

Разм. іран. Сентыментальны, чуллівы (пра музыку, прамову і пад.). Душашчыпальны раманс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

катаніза́цыя, ‑і, ж.

Спец. Перапрацоўка лубянога валакна (ільну, канапель і пад.) у бавоўнападобную масу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыплако́к, ‑а, м.

Род шарападобных бактэрый (узбуджальнікаў хвароб, сапрафітаў і пад.), якія размяшчаюцца парамі.

[Ад грэч. doplóos — двайны і kókkos — зерне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікраструкту́ра, ‑ы, ж.

Спец. Будова цвёрдых рэчываў, якую можна ўбачыць пад мікраскопам; проціл. макраструктура.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і структура.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагаме́сны, ‑ая, ‑ае.

З вялікай колькасцю месц для пасажыраў, гледачоў і пад. Мнагамесны самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагасі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае вялікую магутнасць (пра маторы, машыны і пад.). Мнагасільны трактар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

настро́енасць, ‑і, ж.

Душэўны стан, пэўная накіраванасць думак, пачуццяў і пад.; настрой. Дзелавая настроенасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́адкуль, прысл.

Няма такога месца, адкуль можна было б (узяць, узяцца, з’явіцца і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павеліча́льнік, ‑а, м.

У фатаграфіі, кіно і пад. — апарат для павелічэння здымка пры капіраванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падагульні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Зрабіць абагульненне сказанаму і пад. Падагульніць вынікі назіранняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)