вёска ў Дзятлаўскім р-не Гродзенскай вобл., на аўтадарозе Дзятлава—Слонім. Цэнтр сельсавета. За 13 км на ПдЗ ад г. Дзятлава, 150 км ад Гродна, 27 км ад чыг. ст. Наваельня. 153 ж., 77 двароў (1999). Клуб, б-ка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАВАКУ́ЙБЫШАЎСК,
горад у Самарскай вобл. у Расіі, на р. Волга. 118,1 тыс.ж. (1996). Чыг. станцыя. Прам-сць: нафтаперапр., нафтахім., металаапрацоўка; з-дсінт. спірту, біяфабрыка (выраб вакцын), трыкат.ф-ка; вытв-сцьбуд. матэрыялаў. НДІарган. хіміі, нафтаапрацоўкі. Музей.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАВІКІ́,
вёска ў Каўлякоўскім с/с Шумілінскага р-на Віцебскай вобл. Цэнтр калгаса. За 22 км на Пд ад гар. пасёлка і чыг. ст. Шуміліна, 64 км ад Віцебска. 149 ж., 52 двары (1999). Сярэдняя школа, клуб, б-ка, аддз. сувязі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
tab
I[tæb]1.
n.
1) язычо́к -каm., нале́пка f. (картатэ́кі, каталёгу)
2) ву́шка n., пяце́лька f.
2.
v.t.
пазнача́ць нале́пкай
•
- keep tab on
II[tæb]
informal
раху́нак -ка(за е́жу ў рэстара́не), квіто́к -ка́m., чэк -а m.
III[tæb]
табуля́тар -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АСТА́ШЫН,
вёска ў Беларусі, у Луцкім с/с Карэліцкага р-на Гродзенскай вобл., на р. Сэрвач. За 15 км на Пд ад Карэлічаў, 210 км ад Гродна, 4 км ад чыг. ст. Гарадзея. 206 ж., 108 двароў (1995). Пач. школа, клуб, б-ка.
Упершыню згадваецца ў 1428 у складзе Навагрудскага княства ВКЛ. У 15—19 ст. належала Ягелонам, Астрожскім, Чартарыйскім, Бакам, Швыкоўскім, Грабоўскім. У 2-й пал. 16 ст. збудаваны Асташынскі кальвінскі збор (не збярогся). У сядзібным доме і зборы захоўваліся радавыя архівы і б-ка. У 1880-я г. ў Асташыне 57 двароў. У час 1-й сусв. вайны акупіравана герм. войскамі. З 1921 у складзе Польшчы. З вер. 1939 у БССР. У 1940—54 цэнтр сельсавета Валеўскага, потым Карэліцкага р-наў.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ву́сяка ’вось, якраз’ (Шат.). Са спалучэння вось як шляхам універбацыі, лабіялізацыі о ў пазіцыі пасля в і далучэння прыслоўнага суфікса ‑а; параўн. ту́та (< тут), та́ма (< там) і г. д., або ад вось пры дапамозе «пустога» суфікса ‑ка, як ву́нека ад вунь; параўн. авосе́ка ’вось’ (Шуба, Прыслоўе, 62; Карскі 2–3, 69).