гельмінто́зы

(гр. helmins, -nthos = чарвяк)

хваробы чалавека, жывёл і раслін, якія выклікаюцца гельмінтамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гемапратэі́ды

(ад гема- + пратэіды)

складаныя бялкі, якія змяшчаюць у якасці небялковага кампанента гем.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

міяфібры́лы

(ад мія- + фібрылы)

мікраскапічныя валаконцы скарачальнага рэчыва, якія праходзяць уздоўж мышачнага валакна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нейратро́пны

(ад нейра- + -тропны)

які дзейнічае выбарачна на якія-н. элементы нервовай сістэмы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

некрабіёз

(ад некра- + -біёз)

змены ў клетцы, якія папярэднічаюць яе смерці (некрозу); адміранне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ноцырэцэ́птары

(ад лац. noceo = пашкоджваю + рэцэптары)

адчувальныя нервовыя заканчэнні, якія ўспрымаюць болевыя раздражненні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

парамфістаматыдо́зы

(ад парамфістамататы)

глісныя хваробы свойскіх і дзікіх жвачных жывёл, якія выклікаюцца парамфістамататамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

парахарда́ліі

(ад пара- + гр. chorde = струна)

участкі храстка, якія ахопліваюць галоўны канец хорды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

парфіры́ны

(гр. porphyreos = пурпуровы)

пігменты, якія пашыраны ў жывой прыродзе (напр. гемаглабін, хларафіл).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паса́ты

(гал. passaat)

устойлівыя трапічныя вятры, якія дзьмуць ад субтропікаў у бок экватара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)