Schlámpe f -, -n неаха́йны чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

недаро́стак, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м.

1. Чалавек, які не дасягнуў паўналецця; падлетак.

2. Чалавек, жывёла або расліна нізкага росту.

Дзяўчынка-н. Бярозкі-недаросткі.

3. перан. Той, хто не дасягнуў грамадскай, інтэлектуальнай сталасці.

Палітычныя недаросткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

недарэ́ка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -рэ́цы, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -рэ́к і -аў (разм.).

1. Някемлівы, няўмелы, адсталы чалавек.

2. Тое, што і няўклюда.

3. Слабы, хваравіты чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

меланхо́лік, ‑а, м.

1. Чалавек меланхалічнага тэмпераменту.

2. Чалавек, схільны да меланхоліі (у 1 знач.).

3. Чалавек, хворы на меланхолію (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

легкаду́м, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які дзейнічае легкадумна. Калі чалавек просіць падумаць, значыцца ён не проста які шалапут, легкадум, а чалавек сур’ёзны. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здравомы́слящий прил. разва́жны, разу́мны; з цвяро́зым ро́зумам;

здравомы́слящий челове́к чалаве́к цвяро́зага ро́зуму.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

первобы́тный прям., перен. першабы́тны;

первобы́тный челове́к першабы́тны чалаве́к;

первобы́тное о́бщество першабы́тнае грама́дства.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хара́ктерный разг. з хара́ктарам; хара́ктарны;

челове́к он хара́ктерный чалаве́к ён з хара́ктарам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хитроу́мный хі́тры; хітраму́дры;

хитроу́мный челове́к хі́тры чалаве́к;

хитроу́мные за́мыслы хі́трыя (хітраму́дрыя) заду́мы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зача́хлы прям., перен. зача́хший;

з. чалаве́к — зача́хший челове́к;

~лыя кве́ткі — зача́хшие цветы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)