абвяшча́льнік, ‑а, м.
Асоба, якая абвяшчае што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
правапаруша́льнік, ‑а, м.
Асоба, якая парушыла права; злачынец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псіханеўро́тык, ‑а, м.
Асоба, якая хварэе на псіханеўроз.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АБАНЕ́НТ (ад франц. abonner падпісваць),
асоба, установа ці арг-цыя, якая мае права на карыстанне абанементам.
т. 1, с. 13
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МЫ́ТНІК,
службовая асоба ў ВКЛ, якая збірала пошліну (мыта) з купцоў за ўвоз і вываз тавараў.
т. 11, с. 52
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
hierarcha
м. вышэйшая духоўная асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
plenipotent
м. упаўнаважаны; давераная асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
о́бер-пракуро́р, ‑а, м.
1. Службовая асоба, якая ўзначальвала дэпартамент Сената ў дарэвалюцыйнай Расіі.
2. Вышэйшая службовая асоба, якая ўзначальвала Сінод на правах міністра ў дарэвалюцыйнай Расіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАВЕ́РАНЫ, давераны,
асоба, якая афіцыйна ўпаўнаважана дзейнічаць ад чыйго-н. імя; у цывільным праве — адзін з дагаворных бакоў у дагаворы даручэння. У абавязкі П. ўваходзіць ажыццяўленне ад імя і за кошт другога боку (даверніка) пэўных юрыд. дзеянняў (напр., купля-продаж, кіраванне маёмасцю). П. можа быць дзеяздольны грамадзянін або юрыд. асоба. Дзеянні, што выконвае П., спараджаюць, змяняюць або спыняюць правы і абавязкі непасрэдна для даверніка.
т. 11, с. 464
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
страхава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Асоба або ўстанова, якая страхуе сябе або сваю маёмасць.
|| ж. страхава́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)