Verbum

судагаварэ́нне, -я, н. (спец.).

Вуснае выкладанне справы на судовым пасяджэнні па грамадзянскім іску.

судзе́йстваваць, -твую, -твуеш, -твуе; -твуй; незак. (спец.).

Выконваць абавязкі суддзі (у 3 знач.).

сярэднеязы́чны, -ая, -ае (спец.).

Гук, які вымаўляецца пры ўдзеле сярэдняй часткі спінкі языка.

трафарэ́ціць, -рэ́чу, -рэ́ціш, -рэ́ціць; -рэ́чаны; незак., што (спец.).

Размалёўваць, распісваць пры дапамозе трафарэта.

тэзаўрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; зак. і незак., што (спец.).

Зрабіць (рабіць) тэзаўрацыю.

уманці́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак., што (спец.).

Манціруючы, уставіць.

У. датчык.

факту́ра², -ы, ж. (спец.).

Рахунак з вопісам адпраўленага тавару.

|| прым. факту́рны, -ая, -ае.

фрахтава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Асоба або ўстанова, якая фрахтуе судны.

це́чка, -і, ДМ -чцы, ж. (спец.).

Перыяд палавой актыўнасці ў самак млекакормячых.

ці́скальны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для атрымання адбіткаў, для друкавання.

Ц. станок.