вы́ванітаваць, ‑туе; безас. зак.

Разм. Пра рвоту; вырваць. Яго выванітавала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ажарабі́цца, ‑рабіцца; зак.

Прывесці, нарадзіць жарабя (пра кабылу, асліцу, вярблюдзіцу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выляга́ць, ‑ае; незак.

Прыгінацца сцяблом да зямлі (пра збожжавыя расліны).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́свідравацца, ‑руецца; зак.

Утварыцца, узнікнуць ад свідравання (пра дзірку, паглыбленне).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́скварыцца, ‑рыцца; зак.

Вылучыць тлушч награваннем на агні (пра сала).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абшэ́рхлы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Крыху абсохлы, зацвярдзелы (пра зямлю, гразь).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адантало́гія, ‑і, ж.

Навука пра зубы, іх хваробы і лячэнне.

[Ад грэч. odontos — зуб і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кабіне́тчык, ‑а, м.

Неадабр. Пра кіраўніка, які карыстаецца канцылярскімі метадамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зап’я́нствавацца, ‑ствуюся, ‑ствуешся, ‑ствуецца; зак.

Доўга п’янствуючы, забыцца пра час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зелянко́вы, ‑ая, ‑ае.

Шаравата-зялёны (пра колер). Гімнасцёрка зелянковага колеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)