ашчані́цца, ашчэніцца; зак.

Нарадзіць, прывесці шчанят (пра суку, лісу, ваўчыцу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бе́гацца, ‑аецца; безас. незак.

Пра наяўнасць жадання або магчымасці бегаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блажэ́нны, ‑ая, ‑ае.

Дзівакаваты, юродзівы (пра некаторых святых). Блажэнны Аўгусцін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галёнкаступнёвы, ‑ая, ‑ае.

Які злучае галёнку і ступню (пра сустаў).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

глістаго́нны, ‑ая, ‑ае, м.

Прызначаны для выдалення глістоў (пра лякарства).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбуксі́равацца, ‑руецца; зак.

Адысці адкуль‑н. на буксіры (пра судна).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкаркава́цца, ‑куецца; зак.

Адаткнуцца, адкрыцца (пра ўсё, што закрыта коркамі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адтапі́цца, ‑топіцца; зак.

Згарнуцца, аддзяліўшыся ад сыроваткі; стварожыцца (пра малако).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

афтальмало́гія, ‑і, ж.

Навука пра хваробы вачэй і іх лячэнне.

[Ад грэч. ophtalmos — вока і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ветэрынары́я, ‑і, ж.

Навука пра хваробы жывёл і іх лячэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)