spell 1 [spel] n.
1. праме́ жак ча́ су, перы́ яд;
a spell of bad weather хало́ дная пара́ ;
a spell of bad luck перы́ яд няўда́ ч;
for a spell на некато́ ры час;
at a spell за́ пар, адра́ зу; без адпачы́ нку, без перапы́ нку;
by spells з перапы́ нкамі
2. перы́ яд, тэ́ рмін ;
a spell of service тэ́ рмін слу́ жбы;
a six-hour spell of duty шасцігадзі́ ннае дзяжу́ рства;
do a spell in prison адсядзе́ ць тэ́ рмін у турме́
3. пры́ ступ (хваробы );
a co ughing spell пры́ ступ ка́ шлю;
have a fainting spell абамле́ ць
4. зме́ на;
give smb. a spell змяня́ ць, падмяня́ ць каго́ -н. (на працы )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
◎ Па́ сыр ’драўляны валікі штангенцыркуль, якім вымяраюць таўшчыню ствала’ (Інстр. III; чач. , Мат. Гом. ) — скарочаная форма тэхнічнага тэрмін ^ пасамётра , ці пасімётра ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мініма́ льны minimá l; Minimá l-, Mí ndest-; Kleinst-;
у мініма́ льны тэ́ рмін á ller)kürzester Zeit;
мініма́ льнае патрабава́ нне í ndestforderung f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
аўтра́ йт
(англ. outright = прамы, поўны)
простая тэрміновая валютная здзелка, якая прадугледжвае плацяжы па форвардным курсе ў строга вызначаны тэрмін .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэпо́ рт
(фр. déport)
скупка каштоўных папер з адначасовым продажам іх на пэўны тэрмін па ніжэйшаму курсу з мэтай спекуляцыі .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
субтэрміна́ льны
(ад суб- + лац. terminalis = заключны, канечны)
тэрмін , які абазначае размяшчэнне частак цела на некаторай адлегласці ад яго канца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трэчэ́ нта
(іт. trecento = трыста)
мастацтвазнаўчы і філалагічны тэрмін для абазначэння італьянскай культуры 14 ст. , якая падрыхтавала Адраджэнне (параўн. протарэнесанс ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БАГДЫХА́ Н (манг. ),
тэрмін , якім у рус. граматах 16—17 ст. называлі імператараў Кітая. У гэтым значэнні ўжываецца таксама ў інш. л-ры.
т. 2, с. 206
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БУРА́ Н (цюрк. ),
мяцеліца пры моцным ветры і нізкіх тэмпературах паветра. Узнікае пры снегападзе. Тэрмін ужываецца пераважна ў стэпавых раёнах Расіі і Казахстана.
т. 3, с. 344
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Адця́ гнены ’абстрактны’ (БРС ). Тэрмін уведзены М. Байковым (гл. Гіст. мовы , 2, 217). Да цягнуць , калька з лац. abstractus . Параўн. лац. abstrahere ’адцягваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)