Verbum

краязна́вец, -на́ўца, мн. -на́ўцы, -на́ўцаў, м.

Чалавек, які займаецца вывучэннем свайго краю, краязнаўствам.

круглагадо́вы, -ая, -ае.

Які працягваецца ўвесь год.

К. адкорм свіней.

Круглагадовая работа экспедыцыі.

крухма́лісты, -ая, -ае.

Які ўтрымлівае ў сабе многа крухмалу.

|| наз. крухма́лістасць, -і, ж.

куслі́вы, -ая, -ае (разм.).

Які мае здольнасць кусацца, джаліць.

Куслівыя пчолы.

К. сабака.

кусці́сты, -ая, -ае.

Які расце густа, кустом.

Кусцістая пшаніца.

|| наз. кусці́стасць, -і, ж.

кучара́вісты, -ая, -ае.

Які кучаравіцца, выглядае кучаравым.

К. чуб.

|| наз. кучара́вістасць, -і, ж.

лакані́чны, -ая, -ае.

Які вызначаецца лаканізмам; немнагаслоўны.

Л. адказ.

|| наз. лакані́чнасць, -і, ж.

дагістары́чны, -ая, -ае.

Які адносіцца да пары, што папярэднічала з’яўленню пісьменнасці.

Д. перыяд.

дагма́тык, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які мысліць догмамі, схільны да дагматызму.

даказа́льны, -ая, -ае.

Які можа быць даказаны.

Д. тэзіс.

|| наз. даказа́льнасць, -і, ж.