намалаці́цца, ‑лачуся, ‑лоцішся, ‑лоціцца; зак.

Разм. Нарабіцца на малацьбе. Намалаціцца за дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намітусі́цца, ‑тушуся, ‑тусішся, ‑тусіцца; зак.

Разм. Многа, доўга памітусіцца. Намітусіцца за дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нахварэ́цца, ‑эюся, ‑эешся, ‑эецца; зак.

Разм. Многа пахварэць. Нахварэўся за мінулую зіму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падзесяці́нны, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які вылічаецца, налічаецца за кожную дзесяціну. Падзесяцінны збор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панахіля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Нахіліць адно за другім усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаганя́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; зак., за кім-чым.

Разм. Ганяцца доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пачарго́вы, ‑ая, ‑ае.

Які адбываецца па чарзе, адзін за другім. Пачарговае дзяжурства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пуцеабхо́дчык, ‑а, м.

Рабочы, які сочыць за спраўнасцю чыгуначных пуцей; пуцявы абходчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

со́ма, ‑ы, ж.

Спец. Усе клеткі жывёлы або расліны, за выключэннем палавых.

[Грэч. sōma — цела.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тро́ечнік, ‑а, м.

Разм. Вучань, студэнт, які пастаянна атрымлівае тройкі за вучобу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)