эксперымента́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эксперыментатара, належыць, уласцівы яму. Эксперыментатарскі талент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ягуа́равы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ягуара, належыць, уласцівы яму. Ягуаравая шкура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

яма́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Ямайкі, ямайцаў, які належыць, уласцівы ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ямшчы́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ямшчыка, належыць, уласцівы ямшчыку. Ямшчыцкія песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГО́РНЫЯ ЛАНДША́ФТЫ,

ландшафты горных мясцовасцей, дзе назіраюцца вышынная пояснасць і яруснасць рэльефу. Падзяляюцца на высакагорныя, сярэднягорныя і нізкагорныя. Горным ландшафтам уласцівы кантрастнасць прыродных умоў, залежна ад геагр. становішча, асаблівасцей геал. будовы, рознай экспазіцыі схілаў, а таксама стракатасць глебавага покрыва, паясная змена расліннасці і інш.

т. 5, с. 365

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

І́хні займ. ’які належыць ім’ (ТСБМ, Шат., Нас.), і́хны ’тс’ (ТСБМ, Бяльк.), і́хі ’тс’ (Сл. паўн.-зах.), и́хный ’ім уласцівы’ (Нас.). Рус. дыял. и́хний, и́хный, и́хий ’іх’ (у рускай пісьменнасці з XVII ст.), укр. і́хній ’тс’. Вытворнае з суф. ‑н‑ (< ьnъ) ад іх, формы р. скл. мн. л. прасл. займ. *jь (гл. ён). Гл. Фасмер, 2, 145.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бале́льшчыцкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да балельшчыка, балельшчыкаў, уласцівы ім. Балельшчыцкія сімпатыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барцо́ўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да барца; уласцівы барцам. Барцоўская мага. Барцоўскі прыём.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арчы́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да арчынцаў, які належыць, уласцівы ім. Арчынская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

велікакня́жацкі, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да вялікага князя; належыць, уласцівы вялікаму князю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)