Problém n -s, -s прабле́ма, пыта́нне;

ein ~ áufrollen ста́віць прабле́му, падыма́ць [ста́віць] пыта́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verdénken* vt (j-m) ста́віць у віну́ (каму-н. што-н.), вінава́ціць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

устана́вливать несов.

1. (помещать) устана́ўліваць; (ставить) ста́віць;

2. (узаконивать) устана́ўліваць; (определять) вызнача́ць; (налаживать) нала́джваць;

3. (доказывать) устана́ўліваць; (обнаруживать) выяўля́ць;

4. (организовывать, устраивать) устана́ўліваць; см. установи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stéllen

1. vt

1) ста́віць (што-н. куды-н.)

2) ста́віць, устана́ўліваць;

die Uhr ~ ста́віць гадзі́ннік

3) падава́ць; прыво́дзіць; прадстаўля́ць;

zur Verfügung ~ дава́ць [прадстаўля́ць] у распараджэ́нне;

in Áussucht ~ абнадзе́йваць

4) ста́віць, выстаўля́ць;

éine Fráge ~ зада́ць [паста́віць] пыта́нне;

ein Gesúch ~ пада́ць зая́ву

5) ста́віць, падвярга́ць;

in Fráge ~ ста́віць пад пыта́нне;

etw. in Zwéifel ~ ста́віць што-н. пад сумне́нне

2. ~, sich

1) стаць, станаві́цца;

sich auf éigene Füße ~ стаць на но́гі [самасто́йным]

2) устанаві́цца (пра цэны)

3) з’яві́цца (па выкліку);

sich dem Gerícht ~ з’яві́цца ў суд

4) (zu D) адно́сіцца, ста́віцца (да чаго-н.);

wie stellst du dich dazú? як ты да гэ́тага адно́сішся [ста́вішся]?

5) прыкі́двацца, прытвара́цца (хворым, дурным і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

garage

[gəˈrɑ:ʒ]

1.

n.

гара́ж -а́ m., аўтагара́ж -а́ m.

2.

v.t.

ста́віць або́ трыма́ць у гаражы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Астанаві́цца ’спыніцца’ (Яруш.), рус. остановиться. Ужыта, відаць, пад рускім уплывам, але наяўнасць слоў станавіць ’ставіць’, станавіцца (БРС) дапускае, што бел. астанавіцца паралельнае ўтварэнне з прэфіксам а‑ ад згаданага дзеяслова. Астаноўка (Яруш.) хутчэй за ўсё з рус. остановка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ранжы́́р

(ням. Rangierung, ад фр. ranger = ставіць у рад)

1) пастраенне людзей па росце ў адну шарэнгу;

2) перан. пэўны парадак у чым-н., устаноўлены правіламі і традыцыямі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

nastawiać

незак.

1. заводзіць, уключаць; пераводзіць;

2. ставіць (на пліту; на агонь);

3. ставіць; рэгуляваць; наводзіць;

nastawiać odbiornik — настройваць радыёпрыёмнік;

nastawiać ostrość — наводзіць рэзкасць;

nastawiać uszu — прыслухоўвацца;

4. мед. упраўляць;

гл. nastawić

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áufsetzen

1. vt

1) наса́джваць; насо́ўваць; надзява́ць (капялюш)

2) ста́віць;

das Éssen ~ ста́віць (на пліту́) стра́ву

3) скла́дваць (пратакол)

4) пасадзі́ць (самалёт)

2. ~, sich садзі́цца, прыпадня́цца [прыўзня́цца] (у пасцелі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rabbit​2 [ˈræbɪt] v. палява́ць на труса́ або́ за́йца; ста́віць па́стку на трусо́ў або́ зайцо́ў

rabbit on [ˌræbɪtˈɒn] phr. v. BrE, infml(about) гавары́ць (доўга, падрабязна, шматслоўна), пляву́згаць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)