пустазво́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Жан. да пустазвон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

талача́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Жан. да талачанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэ́санкі, ‑нак; адз. няма.

Мяккія і тонкія валёнкі з часанай воўны. Дзіцячыя чэсанкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шляхця́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Гіст. Жан. да шляхціц.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эратама́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Кніжн. Жан. да эратаман.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дубі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. гл. дубіна.

2. Тоўстая палка.

Гумавая д.

Палітыка вялікай дубінкі (перан.: палітыка грубай сілы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

егіпця́не, -я́н, адз. егіпця́нін, -а, м.

Асноўнае насельніцтва Егіпта.

|| ж. егіпця́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. егі́пецкі, -ая, -ае.

Егіпецкія піраміды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).

1. Затрымка, перашкода.

З. ў руху цягнікоў.

2. Перапынак пры маўленні.

Гаварыць з замінкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ветраго́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм., неадабр.).

Легкадумны, пусты чалавек.

|| ж. ветраго́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. ветраго́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вылучэ́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Перадавы супрацоўнік, вылучаны на якую-н. адказную работу.

|| ж. вылучэ́нка, -і, мн. -і, -нак.

|| прым. вылучэ́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)