студэ́нцкі studéntisch, Studénten-;

студэ́нцкая стало́ўка Ménsa f -, -sen;

студэ́нцкія ле́тнія спарты́ўныя гу́льні akadémische Sómmerspiele pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Транпыж ’невялікая размечаная палачка для гульні, цурка, чыжык’, ’гульня з такой палачкай’ (Рам. 8). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

контрша́нсы

(ад контр- + шансы)

сустрэчныя шансы на атрыманне перавагі ў шахматнай гульні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мака́о​1

(кіт. Масао = назва горада ў Кітаі)

род азартнай картачнай гульні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

а́йсінг

(англ. icing)

пракід шайбы праз усе зоны пры гульні ў хакей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бу́цы

(англ. boots)

чаравікі з шыпамі на падэшвах для гульні ў футбол.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

панцёр

(фр. ponte)

той, хто робіць стаўку супраць банка ў картачнай гульні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пасава́ць​1

(англ. pass)

перадаваць адзін другому мяч, шайбу ў спартыўнай гульні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

І́рзы ’смех, рогат’ (Бяльк.), и́рзы ’жарты, гульні, рогат’ (Растаргуеў, Бранск.). Ад ірзаць ’смяяцца, рагатаць’ (гл. іржаць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Spíelzeit f -, -en

1) спарт. час [праця́г] гульні́

2) тэатр. сезо́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)