osoba
osob|a
ж.
1. асоба, персона;
obiad na cztery ~y — абед на чатыры персоны;
~a prawna — юрыдычная асоба;
osoba fizyczna — фізічная асоба;
~a trzecia — трэцяя асоба; старонняя асоба;
co to za ~a — што гэта за асоба;
w jednej ~ie — адзінаасобна;
we własnej ~ie — уласнай персонай (асобай);
2. грам. асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ПРАТЭЖЭ́ (франц. protégé),
асоба, якой спрыяюць, аказваюць пратэкцыю ў службовых і інш. справах.
т. 13, с. 26
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
віначэ́рп, -а, мн. -ы, -аў, м.
У старажытнасці: службовая асоба, якая загадвала віннымі склепамі, разлівала і разносіла пітво на банкетах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маркёр¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Асоба, якая прыслужвае і вядзе падлік пры гульні ў більярд.
|| прым. маркёрскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крэдыто́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Асоба або ўстанова, якія даюць грошы або тавары ў крэдыт.
|| прым. крэдыто́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інспе́ктар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Службовая асоба, якая займаецца інспектаваннем каго-, чаго-н.
Фінансавы і.
|| прым. інспе́ктарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ісце́ц, істца́, мн. істцы́, істцо́ў, м.
Асоба або арганізацыя, якія прад’яўляюць іск; проціл. адказчык.
|| ж. ісці́ца, -ы, мн. -ы, -ці́ц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
камента́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Асоба, якая каментуе што-н.
К. спартыўных перадач.
К. тэксту.
|| прым. камента́тарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паднача́лены, -ага, мн. -ыя, -ых, м.
Службовая асоба, якая падпарадкоўваецца асобе, старшай па пасадзе.
|| ж. паднача́леная, -ай, мн. -ыя, -ых.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праваздо́льны, -ая, -ае (афіц.).
Здольны ажыццяўляць якія-н. правы і адказваць за свае ўчынкі.
Праваздольная асоба.
|| наз. праваздо́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)