Verbum

анлайнавы слоўнік

АДРАСА́Т (ням. Adressat),

атрымальнік (асоба, установа), якому адрасавана паштовае адпраўленне.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

СКА́РБНІК,

службовая асоба ў феад. Польшчы і ВКЛ, гл. Скарбны.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

osoba

osob|a

ж.

1. асоба, персона;

obiad na cztery ~y — абед на чатыры персоны;

~a prawna — юрыдычная асоба;

osoba fizyczna — фізічная асоба;

~a trzecia — трэцяя асоба; старонняя асоба;

co to za ~a — што гэта за асоба;

w jednej ~ie — адзінаасобна;

we własnej ~ie — уласнай персонай (асобай);

2. грам. асоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ІНДЫВІ́ДУУМ, індывід,

асобіна, кожны самастойна існуючы арганізм. Таксама асобны чалавек, асоба.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАМЕРСА́НТ (ад франц. commereant гандляр),

асоба, якая займаецца прыватным гандлем, камерцыяй.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

крэдыто́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Асоба або ўстанова, якія даюць грошы або тавары ў крэдыт.

|| прым. крэдыто́рскі, -ая, -ае.