ма́ны

(лац. manes)

паводле веравання старажытных рымлян, душы продкаў, якія лічыліся боствамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

механарэцэ́птары

[ад механ(ічны) + рэцэптары]

рэцэптары, якія ўспрымаюць механічныя раздражненні (асязальныя датыкальныя, болевыя, слыхавыя і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

міярэлякса́нты

(ад мія- + рэляксанты)

лекавыя рэчывы, якія выклікаюць расслабленне шкілетных мышцаў чалавека.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мотакало́на

(ад мота- + калона)

калона аўтамабіляў, матацыклаў, якія рухаюцца ў пэўным парадку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нафтэ́ны

(ад гр. naphtha = нафта)

цыклічныя насычаныя вуглевадароды, якія змяшчаюцца ў нафце.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нітрафі́ты

(ад нітра- + -фіты)

расліны, якія растуць на глебах, узбагачаных азотнымі злучэннямі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пантатэ́рыі

(н.-лац. pantotheria)

падклас вымерлых млекакормячых, якія жылі ў мезазоі; насякомаедныя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

педыцэля́рыі

(ад лац. pediculus = ножка)

іголкі некаторых ігласкурых, якія ўтвараюць хапальныя шчыпчыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пелето́н

(фр. peloton = група)

караван спартсменаў, якія прымаюць удзел у веласіпедных гонках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прана́тары

(ад лац. pronatus = нахілены ўперад)

анат. мышцы, якія паварочваюць канечнасці ўнутр.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)