personal [ˈpɜ:sənl] adj.
1. асабі́сты, персана́льны;
personal affairs асабі́стыя спра́вы;
a car for your personal use (only) аўтамабі́ль то́лькі для ва́шага асабі́стага карыста́ння
2. характэ́рны для да́дзенай асо́бы;
personal identity асабі́стыя я́касці;
personal hygiene асабі́стая гігіе́на
3. ling. асабо́вы;
a personal pronoun асабо́вы займе́ннік
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
trolley [ˈtrɒli] n. ВrE
1. каля́ска;
a luggage trolley каля́ска для багажу́
2. BrE сто́лік на мале́нькіх ко́лах для пада́чы е́жы
3. AmE трамва́й;
a trackless trolley трале́йбус
♦
off the trolley BrE infml : He is off his trolley. Ён зʼехаў з глузду.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
płyn, ~u
м. вадкасць;
płyn do mycia naczyń — вадкасць для мыцця посуду;
płyn po goleniu — ласьён пасля галення;
płyn fizjologiczny мед. фізіялагічны раствор;
płyn hamulcowy — тармазная вадкасць;
płyn do kąpieli — вадкае мыла для душа; пена для ванны;
płyn do płukania jamy ustnej — зубны эліксір
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ма́тачнік, ‑а, м.
1. Вялікая ячэя ў сотах, у якой выводзіцца пчаліная матка. // Скрыначка, прызначаная для адсадкі пчалінай маткі пры раенні.
2. Памяшканне для матак якога‑н. віду свойскай жывёлы. Матачнік для трусоў.
3. Спец. Расліна, якая выкарыстоўваецца для вырошчвання новых раслін.
4. Спец. Участак, дзе растуць насеннікі або саджанцы якіх‑н. раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памі́ж, прыназ.
1. з Р або Т. Ужыв. для ўказання становішча прадмета або праяўлення дзеяння ў перамежку, пасярэдзіне чаго-н.
П. акном і сталом.
П. хмар.
П. двух агнёў (перан.). П. дзесяццю і дванаццаццю гадзінамі.
2. з Т або Р. Ужыв. для ўказання на групу прадметаў або асоб, у асяроддзі якіх наглядаюцца ўзаемасувязі, узаемаадносіны, узаемадзеянне.
П. намі ёсць дамоўленасць.
П. старымі сябрамі або п. старых сяброў стаў назірацца разлад.
П. намі (па сакрэце).
3. з Т. Служыць для ўказання на супастаўленне якіх-н. прадметаў, асоб, з’яў.
Розніца п. прыказкай і прымаўкай.
4. з Т. Служыць для абазначэння якой-н. групы прадметаў ці асоб, у межах якой адбываецца размеркаванне, падзел чаго-н.
Размеркаваць працу п. супрацоўнікамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інсектыцы́д, ‑у, М ‑дзе, м.
1. Атрутнае хімічнае рэчыва для знішчэння насякомых-шкоднікаў.
2. Расліна, якая мае атрутнае для насякомых рэчыва.
[Ад лац. insectum — насякомае і caedere — забіваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засыпны́, ‑ая, ‑ое.
Прызначаны для засыпання. Засыпны апарат. // Зроблены шляхам засыпання. Да зімы звяно збудавала засыпную хацінку для сваіх выхаванцаў [трусянят]. Пальчэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дара́дчык, ‑а, м.
Той, хто дае парады. [Аржанец] працуе так, як ваяваў, гэты настаўнік для дзяцей, друг і дарадчык для калгаснікаў. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпа́рнік, ‑а, м.
1. Назва прылад, установак, прызначаных для выпарвання вадкасцей.
2. Прылада для вымярэння колькасці вады, якая выпараецца з глебы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арато́рыя, ‑і, ж.
Вялікі музычны твор для хору, салістаў-спевакоў і аркестра, напісаны на драматычны сюжэт і прызначаны для канцэртнага выканання.
[Іт. oratorio ад лац. oro — гавару, прашу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)