tenure

[ˈtenjər]

n.

1) тэ́рмін знахо́джаньня на пра́цы, кадэ́нцыя f.

2) гара́нтыя ста́лай пра́цы

3) вало́даньне (зямлёю)

4) умо́вы вало́даньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пара́, -ы́, мн. по́ры, пор і по́раў, ж.

1. Час, перыяд, тэрмін.

Летняя п.

Без пары (дачасна). Да гэтай пары (да гэтага часу). Да пары да часу (пакуль што). З той пары (з таго часу, моманту). Не ў пару (не ў час, недарэчы). У пару (у час, своечасова).

2. у знач. вык. Настаў час для чаго-н.

П. дадому.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НУ́КЕРЫ (манг.),

дружыннікі манг. князёў у час мангольскіх заваяванняў 13 ст. У 14—20 ст. тэрмін «Н.» абазначаў слугу.

т. 11, с. 386

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

instalment [ɪnˈstɔ:lmənt] n.

1. узно́с, унёсак;

pay by instalments плаці́ць у растэрміно́ўку

2. асо́бны вы́пуск, ча́стка (кніжкі, тэлесерыяла і да т.п., якія выходзяць праз пэўны тэрмін)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trial​2 [ˈtraɪəl] adj.

1. про́бны;

a trial flight про́бны палёт;

a trial run выпрабава́льны прабе́г; выпрабава́льны тэ́рмін

2. судо́вы;

a trial testimony све́дчанне ў судзе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рацыён

(лац. ratio, -onis = мера, разлік)

норма харчовага забеспячэння для людзей і корму для жывёл на пэўны тэрмін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тайм-ча́ртэр

(англ. timecharter, ад time = час + charter = прывілей, закон)

дагавор аб арэндзе марскога судна на пэўны тэрмін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

філо́м

(ад гр. phyllon = ліст)

агульны тэрмін для абазначэння ўсіх органаў ліставога паходжання (лістоў, калючак, спарафілаў і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

э́йдас

(гр. eidos = выгляд)

тэрмін, які ў старажытнагрэчаскай філасофіі абазначаў «тое, што бачна», бачную сутнасць, субстанцыяльную ідэю, форму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Бо́брык 1. Рус. бо́брик, укр. бо́брик. Гэты тэкстыльны тэрмін — вытворнае ад бабёр.

Бо́брык 2 ’расліна Menyanthes trifoliata L.’ Гл. бабро́ўнік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)