узвыша́ць несов.
1. (строить) возвыша́ть; возводи́ть;
2. (увеличивать) повыша́ть; (цену — ещё) вздува́ть;
3. (придавать более высокое общественное положение или значение) возвыша́ть, поднима́ть;
4. (о голосе) возвыша́ть;
1-4 см. узвы́сіць;
5. перен. (облагораживать) возвыша́ть;
маста́цтва ўзвыша́е чалаве́ка — иску́сство возвыша́ет челове́ка;
◊ у. да нябёс — превозноси́ть до небе́с
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уры́цца сов.
1. (рылом — о животных) вры́ться, зары́ться;
2. (спрятаться в вырытом углублении или в чём-л. сыпучем) зары́ться;
ён уры́ўся ў се́на і засну́ў — он зары́лся в се́но и засну́л;
3. (с силой врезаться во что-л.) зары́ться;
машы́на ўры́лася ў гразь — маши́на зары́лась в грязь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лень ж.
1. ляно́та, -ты ж.; гульта́йства, -ва ср.;
2. безл., в знач. сказ. / мне (ему́) лень мне (яму́) не хо́чацца; или же переводится личными формами от глаг. ленава́цца;
на́до бы пойти́, да лень трэ́ба б пайсці́, ды не хо́чацца (ды ляну́юся);
◊
все, кому́ не лень усе́, каму́ (то́лькі) хо́чацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закіда́ць несов.
1. (бросать куда-л. далеко или за что) забра́сывать, заки́дывать; зашвы́ривать;
2. теря́ть;
3. (придавать другое положение) заки́дывать; (голову — ещё) запроки́дывать;
4. (оставлять без внимания) забра́сывать;
5. разг. (завозить, доставлять куда-л.) забра́сывать;
6. (выражать кому-л. неодобрение) упрека́ть, ста́вить в вину́;
1-6 см. закі́нуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уба́вить сов.
1. уба́віць, зба́віць; (уменьшить) зме́ншыць, паме́ншыць; (отбавить) уба́віць, адба́віць;
уба́вить це́ну уба́віць (зба́віць) цану́;
уба́вить ско́рость зме́ншыць ху́ткасць;
уба́вить ма́сла уба́віць (адба́віць) ма́сла;
уба́вить спе́си зба́віць ганары́стасці (фанабэ́рыстасці, пы́хі);
2. (сделать у́же или короче) паву́зіць, пакараці́ць;
3. (в весе) паме́ншаць, зме́ншыцца, уба́віцца, убы́ць;
больна́я уба́вила в ве́се хво́рая убыла́ ў вазе́;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шали́ть несов.
1. (резвиться) дурэ́ць; (баловаться) ба́лавацца; (забавляться) забаўля́цца;
2. (вести себя или обращаться с кем-, чем-л. легкомысленно) жартава́ць; (дурачиться) дуры́цца;
3. (бесчинствовать) разг., уст. сваво́ліць, гарэ́заваць;
4. (неправильно действовать, функционировать) разг. (быць) не ў пара́дку;
не́рвы шаля́т не́рвы не ў пара́дку;
◊
шали́шь! жарту́еш!; ду́дкі!;
шали́шь, не обма́нешь! жарту́еш (ду́дкі), не ашука́еш!
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
и́на́че
1. нареч. іна́чай, іна́кш; (по-иному) па-і́ншаму;
сде́лать и́на́че зрабі́ць іна́чай (іна́кш);
2. в знач. союза, разг. а то іна́чай, іна́кш;
беги́, и́на́че опозда́ешь бяжы́, а то (іна́чай, іна́кш) спо́знішся;
◊
и́на́че говоря́ іна́кш ка́жучы;
не и́на́че как не іна́чай як;
так или и́на́че так ці іна́чай, так ці іна́кш, ці так, ці гэ́так.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́сечы сов.
1. в разн. знач. вы́рубить;
в. гай — вы́рубить ро́щу;
в. сук з бервяна́ — вы́рубить сук из бревна́;
2. (из камня или на камне) вы́резать, вы́сечь;
в. з марму́ру ста́тую — вы́сечь из мра́мора ста́тую;
в. на́дпіс на ка́мені — вы́резать (вы́сечь) на́дпись на ка́мне;
3. (искру) вы́сечь;
в. і́скру — вы́сечь и́скру
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аблама́ць сов.
1. (отломать кругом) облома́ть;
а. галі́ны на дрэ́ве — облома́ть ве́тки на де́реве;
2. (сломать) обломи́ть;
а. сук — обломи́ть сук;
3. перен., разг. (заставить привыкнуть или приучить работать) облома́ть;
конь малады́: кло́пату было́ з ім, паку́ль ~ма́лі — ло́шадь молода́я: пришло́сь повози́ться с ней, пока́ облома́ли;
◊ а. ро́гі — облома́ть рога́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбіва́цца несов.
1. (раздробляться) разбива́ться;
2. (разделяться на части при колке) раска́лываться; расщепля́ться;
3. (получать повреждения или расшибаться до смерти) разбива́ться; ра́ниться;
4. (разделяться на группы) разбива́ться;
5. перен. (расстраиваться, разлаживаться) разбива́ться; см. разбі́цца 5;
6. страд. разбива́ться; раска́лываться, расщепля́ться; сокруша́ться, распланиро́вываться; разъе́зживаться; развора́шиваться, разбра́сываться; изна́шиваться; разме́ниваться, опроверга́ться; см. разбіва́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)