сква́тэр, ‑а, м.

1. Гіст. Каланіст, які самавольна займаў свабодны неапрацаваны ўчастак зямлі ў перыяд пачатковай каланізацыі (у Амерыцы, Аўстраліі).

2. Жывёлавод у Аўстраліі, які арандуе для сваіх статкаў неапрацаваны ўчастак зямлі.

[Англ. squatter.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбі́ўка ж., в разн. знач. отби́вка;

а. лі́ніі крэ́йдай — отби́вка ли́нии ме́лом;

а. ўча́стка зямлі́ — отби́вка уча́стка земли́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

yard​2 [jɑ:d] n. ярд (=0,91 м);

buy cloth by the yard купля́ць ткані́ну на я́рды

♦

fight for every yard змага́цца за ко́жны кава́лачак зямлі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МЕРЫДЫЯ́Н ГЕАМАГНІ́ТНЫ,

лінія сячэння паверхні Зямлі верт. плоскасцю праз назіраемы пункт зямной паверхні і прамую, якая злучае паўн. і паўд. геамагнітныя полюсы. М.г. супадае з дугамі вял. кругоў, якія праходзяць праз магнітныя полюсы Зямлі. У адрозненне ад мерыдыянаў магнітных, што апісваюць рэальнае магнітнае поле Зямлі, М.г. апісваюць яго першае прыбліжэнне — поле аднародна намагнічанага зямнога шара.

т. 10, с. 296

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вуглепад’ёмны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пад’ёму вугалю на паверхню зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

землекапа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да капання зямлі. Землекапальныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

магніто́граф, ‑а, м.

Прыбор, які безупынна рэгіструе змены магнітнага поля Зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

макраклі́мат, ‑а, М ‑маце, м.

Клімат вялікай прасторы зямлі; проціл. мікраклімат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подвали́ть

1. разг. падвалі́ць, падсы́паць;

подвали́ть земли́ падвалі́ць (падсы́паць) зямлі́;

2. (о судах) падплы́сці, падплы́ць;

ка́тер подвали́л ка́тар падплы́ў;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

происхожде́ние в разн. знач. пахо́джанне, -ння ср.;

социа́льное происхожде́ние сацыя́льнае пахо́джанне;

происхожде́ние жи́зни на земле́ пахо́джанне жыцця́ на зямлі́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)