надскі́вічны, ‑ая, ‑ае.

Які размешчаны, знаходзіцца над сківіцай. Надсківічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надша́хтавы, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца над шахтай (шахтамі). Надшахтавы будынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накане́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, прымацаваны на канцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намагі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, стаіць на магіле. Намагільны помнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наспі́нны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца на спіне. Наспінныя нумары спартсменаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

постпазіцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які знаходзіцца ў постпазіцыі. Постпазіцыйны займеннік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стратасфе́ра, ‑ы, ж.

Верхні слой атмасферы, які знаходзіцца над трапасферай.

[Ад лац. stratum — слой і грэч. sphaira — шар.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утрыма́нец, ‑нца, м.

Чалавек, які знаходзіцца на чыім‑н. утрыманні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушчэ́рбны, ‑ая, ‑ае.

Які ўбывае, знаходзіцца на ўшчэрбе (пра месяц).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эмульсі́н, ‑у, м.

Спец. Бялковае рэчыва, якое знаходзіцца ў міндалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)