абазва́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. да абазваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абазна́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абазначыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абакра́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абакрасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаламу́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абаламуціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абалва́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абалваніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абапну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. да абапнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абара́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. да абараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаткну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абаткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аббэ́рсаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аббэрсаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абва́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)