Віляхво́ст ’падліза, чалавек, схільны да ліслівасці’ (Бяльк.) — складанае слова ад віля́ць і хвост (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валасця́нін, валашча́нін, валасцянка ’сельскі жыхар, які належаў памешчыку; чалавек пэўнай воласці’ (Нас.). Да воласць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вужля́нак ’пралаза, праныра, дасціпны чалавек’ (Бяльк.). З выжлянё (гл. выжел) з дапамогай суф. ‑ак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Егі́пта ’пагібельнае месца, зайздросны чалавек’ (ТС). Тут наглядаецца сувязь з біблейскім матывам кары егіпецкай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кама́рак ’чалавек нізкага росту’ (гродз., Сцяшк. Сл.), з польск. komarek ’камарык’, да кама́р (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

aggressive

[əˈgresɪv]

adj.

1) захо́пніцкі, агрэсі́ўны; задзі́рлівы

2) энэргі́чны, насто́йлівы

an aggressive campaign — энэргі́чная кампа́нія

an aggressive person — насто́йлівы чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

attainment

[əˈteɪnmənt]

n.

1) дасягне́ньне n.

2) здо́льнасьць f., уме́льства n.

a man of varied attainments — чалаве́к з ро́знымі здо́льнасьцямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

brute

[bru:t]

1.

n.

1) жывёліна f.

2) неачэ́саны, лю́ты чалаве́к

2.

adj.

1) брута́льны; жывёльны

2) неачэ́саны; лю́ты; юрлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chunk

[tʃʌŋk]

n., informal

1) кава́лак -ка, камя́к -а́ m

chunk of wood — кало́да f.

2) прыса́дзісты чалаве́к або́ жывёліна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mortal

[ˈmɔrtəl]

1.

adj.

сьмяро́тны, сьмяртэ́льны (пра чалаве́ка, хваро́бу, ра́ну)

2.

n.

чалаве́к -а m.; сьмяро́тны -ага m., сьмяро́тная f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)