пашму́ляцца, ‑яецца; зак.

Разм. Нацерціся, намуляцца — пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакамячы́цца, ‑мечыцца; зак.

Разм. Скамячыцца, пакамячыцца — пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэсты́сіма, прысл.

Вельмі хутка (пра тэмп выканання музычнага твора).

[Іт. prestissimo.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разніза́цца, ‑ніжацца; зак.

Зняцца, спусціцца (пра што‑н. нанізанае).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскамячы́цца, ‑мечыцца; зак.

Разняцца. расшчаміцца, расціснуцца (пераважна пра кулак).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

светлагру́ды, ‑ая, ‑ае.

Са светлымі грудзямі (пра жывёл, птушак).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стату́й, ‑я, м.

Разм. лаянк. Пра тупога, бесталковага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сяміжы́льны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Вынослівы, трывалы, моцны (пра чалавека).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

танкаство́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тонкі ствол (пра зброю).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

травае́дны, ‑ая, ‑ае.

Які корміцца расліннай ежай (пра жывёл).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)