ДАР’Я́ (цюрк.-перс.),

рака. У мовах народаў Сярэдняй Азіі тэрмін выкарыстоўваецца для абазначэння вял. рэк (Амудар’я, Сырдар’я).

т. 6, с. 60

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПО́ЎНЫ ДЫФЕРЭНЦЫЯ́Л функцыі п пераменных, тое, што дыферэнцыял функцыі. Тэрмін выкарыстоўваецца, каб падкрэсліць адрозненне ад «частковага дыферэнцыяла».

т. 12, с. 520

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гаранты́йны Garantíe-, Bürgschafts-;

гаранты́йны тэ́рмін Garantíefrist f -, -en, Garantíezeit f -, -en;

гаранты́йная майстэ́рня Vertrágswerkstatt f -, -stätten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дваццаціго́ддзе н.

1. (тэрмін) zwánzig Jáhre, ein Zéitraum von zwánzig Jáhren;

2. (угодкі) der zwánzigste Jáhrestag

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

двухме́сячны zwéimonatig;

двухме́сячнае дзіця́ ein Kind von zwei Mónaten;

у двухме́сячны тэ́рмін ínnerhalb von zwei Mónaten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саракаго́ддзе, ‑я, н.

1. Тэрмін, прамежак часу ў сорак гадоў. Параўнальна мала зроблена за мінулае саракагоддзе і ў галіне даследавання сістэмы словаўтварэння ў сучаснай беларускай мове. Суднік.

2. Гадавіна якой‑н. падзеі, здарэння, што адбыліся сорак гадоў таму назад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохго́ддзе, ‑я, н.

1. Прамежак часу, тэрмін у тры гады. Усяго некалькі дзён застаецца да выбараў старшыні, бо Захар Лемеш дажывае апошнія моманты свайго старшынскага трохгоддзя. Колас.

2. Гадавіна якой‑н. падзеі, што была тры гады назад. Трохгоддзе жаніцьбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tenure

[ˈtenjər]

n.

1) тэ́рмін знахо́джаньня на пра́цы, кадэ́нцыя f.

2) гара́нтыя ста́лай пра́цы

3) вало́даньне (зямлёю)

4) умо́вы вало́даньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пара́, -ы́, мн. по́ры, пор і по́раў, ж.

1. Час, перыяд, тэрмін.

Летняя п.

Без пары (дачасна). Да гэтай пары (да гэтага часу). Да пары да часу (пакуль што). З той пары (з таго часу, моманту). Не ў пару (не ў час, недарэчы). У пару (у час, своечасова).

2. у знач. вык. Настаў час для чаго-н.

П. дадому.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

instalment [ɪnˈstɔ:lmənt] n.

1. узно́с, унёсак;

pay by instalments плаці́ць у растэрміно́ўку

2. асо́бны вы́пуск, ча́стка (кніжкі, тэлесерыяла і да т.п., якія выходзяць праз пэўны тэрмін)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)