радыёло́т

(ад радыё- + лот)

радыётэхнічны прыбор для вызначэння вышыні палёту паветранага карабля.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёпеленга́тар

(ад радыё- + пеленгатар)

радыёпрыёмнае прыстасаванне для вызначэння напрамку на перадавальную станцыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёпеленга́цыя

(ад радыё- + пеленгацыя)

вызначэнне напрамку на перадавальную радыёстанцыю пры дапамозе радыёпеленгатара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёсістэ́ма

(ад радыё- + сістэма)

комплекс радыёэлектроннага абсталявання, прызначаны для выканання пэўнай задачы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёцэ́нтр

(ад радыё- + цэнтр)

пункт, абсталяваны спецыяльнай апаратурай для радыёсувязі і радыёвяшчання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

commentary

[ˈkɑ:menteri]

n., pl. -ries

1) тлумача́льныя за́цемкі, паясьне́ньні

2) тлумача́льны на́рыс

3) камэнта́р (у ра́дыё, тэлеві́зіі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

portable

[ˈpɔrtəbəl]

1.

adj.

перано́сны, партаты́ўны

2.

n.

1) партаты́ўнае ра́дыё або́ кампу́тар

2) часо́вая перано́сная буды́ніна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

каска́д м.

1. Kaskáde f -, -n;

каска́д слоў Wórtschwall m -(e)s;

2. радыё Stúfe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ДАНІ́ЛАЎ (Павел Аўрамавіч) (13.11.1897, в. Красноўка Крупскага р-на Мінскай вобл. — 11.2.1975),

бел. рэжысёр, драматург. Засл. дз. маст. Беларусі (1961). Скончыў Ленінградскі ін-т сцэн. мастацтваў (1926). У 1930—36 працаваў у БДТ-1 (Бел. т-р імя Я.​Купалы), адначасова заг. (1932—33), маст. кіраўнік (1935—36), выкладчык (1936—38) студый т-ра. Сярод пастановак: «Герой» Я.​Рамановіча, «Мядзведзь» А.​Чэхава, «Агаціна цялушка» (па сваёй п’есе; усе 1933), «Сімфонія гневу» В.​Шашалевіча (1935, разам з Л.​Літвінавым). Адыграў значную ролю ў дзейнасці калг.-саўгасных т-раў Беларусі. Маст. кіраўнік т-раў: Барысаўскага (1936—38) і Заслаўскага (1938—39) калг.-саўгасных, Пінскага абл. драм. (1939—41). Найб. значныя пастаноўкі: «Партызаны» і «Хто смяецца апошнім» К.​Крапівы, «Сваты» І.​Гурскага, «Праўда добра, а шчасце лепш» А.​Астроўскага, «Слуга двух гаспадароў» К.​Гальдоні. У 1947—63 гал. рэжысёр Бел. радыё. Аўтар п’ес «Лявоніха» (1960), «Дзівосы на калёсах» (1961) і інш., інсцэніровак для радыё.

т. 6, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АРЛО́Ў (Аляксандр Іванавіч) (30.8.1873, С.-Пецярбург — 10.10.1948),

рус. і ўкр. дырыжор. Нар. арт. Расіі (1945). Праф. (1927). З 1912 сімф. і оперны дырыжор, у т. л. аркестра С.Кусявіцкага, Кіеўскай укр. оперы (1925—29). З 1930 дырыжор Вял. сімф. аркестра Усесаюзнага радыё. Муз. кіраўнік пастановак многіх опер, у т. л. «Турандот» Дж.​Пучыні і «Каралі Мадонны» Э.​Вольфа-Ферары.

т. 1, с. 483

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)