фільм

(англ. film = літар. плёнка)

твор кінамастацтва для паказу на экране; кінафільм (напр. каляровы ф., гукавы ф.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фламе́нка

(ісп. flamenco = літар, фламандзец; цыган)

жвавы рытмічны танец іспанскіх цыганоў, а таксама музыка да гэтага танца.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фламі́ны

(лац. flamines = літар. падпальшчыкі агню)

жрацы храмаў розных багоў у Стараж. Рыме (напр. ф. Марса, Юпітэра).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

чы́ксы

(англ. cheeks = літар. шчокі)

прыстасаванні на верхняй частцы мачты, якія служаць для падтрымлівання канцоў стаячага такелажу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

чэйн

(англ. chain = літар. ланцуг)

адзінка даўжыні ў англійскай сістэме мер, роўная 22 ярдам або 20,1168 м.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шверт

(ням. Schwert = літар. меч)

высоўны плоскі кіль 1 на малых парусных суднах для павелічэння супраціўлення дрэйфу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шок

(фр. choc = літар. удар, штуршок)

агульнае цяжкае расстройства функцый арганізма ў выніку псіхічнай або фізічнай траўмы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эску́да

(парт., ісп. escudo = літар. герб, шчыт)

грашовая адзінка Партугаліі, роўная 100 сентава, Чылі, роўная 100 сентэсіма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

люстэ́ркавы

1. Spíegel-; séitenverkehrt, séitenvertauscht (аб адлюстраванні);

люстэ́ркавы адбі́так Spíegelbild n -(e)s, -er;

люстэ́ркавы адбі́так лі́тар Spíegelschrift f -, -n;

2. (як люстэрка) spíegelglatt (гладкі); spíegelblank, spíegelnd (які ззяе);

люстэ́ркавы лёд Glátteis n -es;

люстэ́ркавы бляск Spíegelglanz m -es;

люстэ́ркавая паве́рхня Spíegelfläche f -, -n;

люстэ́ркавы карп заал. Spíegelkarpfen m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АРАНЖЫРО́ЎКА (франц. arranger літар. прыводзіць у парадак),

1) пералажэнне муз. твора для інш. складу выканаўцаў або для выканання на іншым, чым прадугледжана арыгіналам, інструменце (інструментах). Існуюць пералажэнні опер, сімфоній, камерных ансамбляў для фартэпіяна, радзей вакальных і інстр. твораў для аркестра.

2) Палегчанае пералажэнне муз. твора для выканання на тым самым інструменце.

3) У джазавай музыцы аранжыроўка, як правіла, элемент імправізацыі. Пад аранжыроўку для аркестра разумеюць апрацоўку муз. тэматызму, зафіксаваную ў нотным тэксце. Для невял. ансамбляў характэрна «вусная» аранжыроўка, без нотнага запісу, заснаваная на імгненнай каардынацыі намаганняў асобных выканаўцаў.

І.Дз.Назіна.

т. 1, с. 453

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)