грэ́йдэр, ‑а, м.

1. Прычапная або самаходная землярыйная машына з адвалам для выраўноўвання палатна грунтавой дарогі, планіроўкі адхонаў, пракладкі канаў і пад.

2. Разм. Грэйдэрная дарога.

[Англ. grader.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паапы́рсквацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Апырскаць сябе чым‑н., запэцкацца ў што‑н. — пра ўсіх, многіх. [Люба:] — Дарога, відаць, не малая была, вунь як паапырскваліся. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уто́мны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які даводзіць да стомы, зморанасці. Утомная дарога. □ Ажылі, павыляталі са сваіх дзённых схованак ачмурэлыя ад утомнай і чаднай гарачыні камары, мошкі. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parkway

[ˈpɑ:rkweɪ]

n.

1) але́я f.

2) даро́га (до́браўпара́дкаваная па маляўні́чых вако́ліцах)

3) аўтастра́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

greasy [ˈgri:si, ˈgri:zi] adj.

1. тлу́сты; пакры́ты тлу́шчам;

greasy food тлу́стая е́жа

2. слі́зкі; ко́ўзкі;

a greasy road слі́зкая даро́га

3. infml яле́йны, пры́кра ласка́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прыно́жыцца ’стаміцца пасля вялікага пераходу’ (чэрв., Жд. 3). Суфіксальная лексікалізацыя словазлучэння прытаміць ногі. Параўн. прыдаро́жыцца ’здарожыцца’ (ад даро́га, гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шасэ́

(фр. chaussée)

аўтамабільная дарога, пакрытая асфальтам, мошчаная шчэбнем або іншым цвёрдым пакрыццём.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

увачаві́дкі нареч.

1. на глаза́х;

даро́га ўвачаві́дкі падсыха́ла — доро́га на глаза́х подсыха́ла;

2. воо́чию;

уба́чыць (упэ́ўніцца) у. — уви́деть (убеди́ться) воо́чию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кружны́, ‑ая, ‑ое.

Абходны, акольны, больш далёкі (пра шлях, дарогу і пад.). Кружная дарога. □ [Марцаліс] не пайшоў напрасткі, а выбраў кружны шлях — больш доўгі і больш пэўны. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грунтавы́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да грунту (у 1 знач.). Грунтавая дарога. Грунтавыя воды.

2. Які мае адносіны да грунту (у 5 знач.). Грунтавыя фарбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)