pélzen II vt

1) здыма́ць [здзіра́ць] шку́ру (з каго-н.)

2) калаці́ць, біць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ша́стаць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. Утвараць лёгкі шум, шоргат.

Шастае дождж па даху.

Ш. сенам.

2. Біць з шумам (разм.).

Ш. дубцом па нагах.

3. Хадзіць, снаваць туды-сюды з мэтай што-н. выгледзець, украсці і пад. (разм.).

Ш. па лесе.

Не трэба ш. дзе не след.

4. што. Рэзаць (разм.).

Ш. сала нажом.

|| наз. ша́станне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

backhand

[ˈbækhænd]

1.

n.

1) уда́р наўзма́х

2) по́чырк зь ле́вым нахі́лам

2.

v.

бі́ць наўзма́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drum​2 [drʌm] v.

1. біць у бараба́н

2. бараба́ніць, сту́каць

♦

drum smth. into smb.’s head убі́ць што-н. у чыю́-н. галаву́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

slice​2 [slaɪs] v.

1. нараза́ць, нарэ́зваць (лустачкамі)

2. sport біць мяч зрэ́зана

slice off [ˌslaɪsˈɒf] phr. v. адраза́ць, адрэ́зваць

slice up [ˌslaɪsˈʌp] phr. v. нарэ́зваць, нараза́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spear​2 [spɪə] v.

1. прані́зваць, праціна́ць дзі́дай або́ кап’ём

2. біць во́сцямі, гарпу́ніць;

He speared the chop with a fork. Ён падчапіў катлету відэльцам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tan​2 [tæn] v.

1. вырабля́ць (скуру), дубі́ць

2. загара́ць

3. infml лупцава́ць

♦

tan smb.’s hide infml, dated мо́цна біць каго́-н.; дуба́сіць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пёкаць 1 ’малаціць цэпам’ (Варл.). Да пе́каць 1 ’біць чым-небудзь’, ’біць увогуле’.

Пёкаць 2 ’гараваць, пакутаваць’ (Варл.). Да пе́каць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зра́нку, прысл.

1. У пачатку дня; раніцай. Яшчэ зранку, на досвітку, пайшоў наш дзядзька на рум біць калоды. Колас.

2. З пачатку дня, з раніцы. Запрасіла нас палянка: — Адпачніце на траве, На нагах вы сёння зранку. Галіноўская.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гра́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; незак., каго-што.

Сілай забіраць чужое дабро; рабаваць. Акупанты грабілі беларускі народ, вывозілі ў Германію збожжа, жывёлу, лес. «Весці». // Разм. Разараць паборамі, узяткамі. Дваранскія камітэты прама грабілі сялян пры дапамозе царскага ўрада. Ленін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)