гемаглюціні́ны

(ад гем + аглюцініны)

антыцелы, якія здольны выклікаць склейванне (аглюцінацыю) эрытрацытаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гідрабіёнты

(ад гідра- + біёнты)

арганізмы, якія жывуць у вадзе (параўн. аэрабіёнты).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гліфта́лі

[ад глі(цэрына) + (на)фт(а) + ал(ей)]

сінтэтычныя смолы, якія атрымліваюць на аснове гліцэрыны і фталевай кіслаты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гліцэрынафасфа́ты

(ад гліцэрына + фасфаты)

солі гліцэрынафасфатнай кіслаты, якія выкарыстоўваюцца ў медыцыне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

графітапла́сты

(ад графіт + -пласт)

пластмасы, якія змяшчаюць у якасці напаўняльніка графіт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дэсіка́нты

(ад лац. desiccare = высушваць)

хімічныя рэчывы, якія выкарыстоўваюцца для дэсікацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоацэно́з

(ад зоа- + -цэноз)

сукупнасць жывёл, якія ўваходзяць у склад біяцэнозу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

капрафі́лы

(ад гр. kopros = кал + -філ)

грыбы, якія развіваюцца на гною.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

клебсіялёзы

(ад клебсіелы)

інфекцыйныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца клебсіеламі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ксенако́нхіі

(н.-лац. xenoconchia)

група вымерлых малюскаў, якія жылі ў палеазоі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)