адара́нты

(лац. odorans, -ntis = пахучы)

пахучыя рэчывы, якія выкарыстоўваюцца для адарызацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аманімі́я

(гр. homonymia)

лінгв. гукавое супадзенне слоў, якія маюць рознае значэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

амато́лы

[ад амо(ній) + тал(уол)]

выбуховыя рэчывы, якія складаюцца з сумесі нітрату амонію з трынітраталуолам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыгельмі́нтыкі

(ад анты + гельмінты)

лекавыя сродкі, якія выкарыстоўваюцца для лячэння гельмінтоза.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

асігнава́ць

(лац. assignare = вызначаць)

выдзяляць грашовыя сродкі на якія-н. патрэбы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

астэабла́сты

(ад астэа- + -бласты)

клеткі, якія ўдзельнічаюць у будове касцявой тканкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўксі́ны

(ад гр. aukso = павялічваю)

група фітагармонаў, якія стымулююць рост раслін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бі́мсы

(англ. beams)

папярочныя бэлькі ў корпусе судна, якія падтрымліваюць палубу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

біястымуля́тары

(ад бія- + стымулятары)

рэчывы, якія стымулююць розныя праяўленні жыццядзейнасці арганізма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гексазамі́ны

(ад гексозы + аміны)

вытворныя простых цукроў, якія належаць да амінацукроў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)