траўматало́гія, ‑і, ж.

Раздзел медыцыны, які вывучае траўматычныя пашкоджанні, хваробы, звязаныя з імі, а таксама метады лячэння і прафілактыку іх.

[Ад грэч. tráuma — рана і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Мікафітозы, гл. Грыбныя хваробы раслін

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Муміфікацыя (хваробы раслін) 7/314

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ЗОААНТРАПАНО́ЗЫ,

хваробы, агульныя для чалавека і жывёл, гл. Антрапазаанозы.

т. 7, с. 102

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАНІЕЗІЁЗЫ,

інвазійныя хваробы свойскіх і дзікіх жвачных жывёл. Пашыраны ўсюды, суправаджаюцца масавым падзяжом маладняку. Пры М. расстройваецца страваванне, бываюць сутаргі, жывёлы худнеюць. Выклікаецца цэстодамі, якія паразітуюць у кішэчніку. Паразіт развіваецца ў навакольным асяроддзі з удзелам прамежкавага гаспадара — глебавых кляшчоў арыбатыд. Носьбіты хваробы — хворыя жывёлы, якія заражаюцца пры заглынанні з травой інвазіраваных кляшчоў. Гл. таксама Гельмінтозы.

т. 10, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ляда́шчыц ’нячысцік у выглядзе падучай хваробы’ (Нас.). Да лядашчы ’слабы, нядужы’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рыжаві́ца ’назва хваробы па колеры хворага месца’ (Нар. Гом.). Ад рыжы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

incubation [ˌɪŋkjuˈbeɪʃn] n.

1. інкуба́цыя; шту́чнае вывядзе́нне птушаня́т

2. : incubation period med., biol. скры́ты перы́яд хваро́бы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

safeguard1 [ˈseɪfgɑ:d] n. (against) гара́нтыя, ахо́ва, засцяро́га (ад);

a safeguard against disease гара́нтыя су́праць хваро́бы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

seizure [ˈsi:ʒə] n.

1. захо́п; канфіска́цыя

2. med. прыпа́дак, пры́ступ (хваробы);

a heart seizure сардэ́чны пры́ступ

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)