адзіны від сям. мечарылых атр. акунепадобных. Пашыраны ва ўсіх акіянах, пераважна ў тропіках. Мігрыруе на вял. адлегласці. Зрэдку трапляецца ў Азоўскім, Балтыйскім, Баранцавым, Чорным, Японскім морах.
Даўж. да 4,5 м, маса да 0,5 т. Цела без лускі. Верхняя сківіца выцягнута ў мечападобны адростак (адсюль назва) даўж. да 1/3 усёй рыбы. Драпежнік, корміцца кальмарамі, рыбай і інш. Аб’ект промыслу і спарт. лову.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ласо́сь, -я, мн. -і, -яў, м.
Буйная марская прамысловая рыба з мяккім мясам ружовага колеру.
|| прым.ласасёвы, -ая, -ае.
Ласасёвая ікра.
Ласасёвая пуціна.
Сямейства ласасёвых (наз.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
траска́, -і, ДМ -сцэ́, ж.
Прамысловая рыба сямейства трасковых, якая водзіцца ў паўночных морах.
Марожаная т.
|| прым.траско́вы, -ая, -ае.
Т. промысел.
Сямейства трасковых (наз.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сіля́ўка, ‑і, ДМ ‑ляўцы; Рмн. ‑лявак; ж.
Абл. Верхаводка 3. Там хоць рыба як рыба, а тут што? Адны сіляўкі, ды і тых гусі ганяюць, ніяк не зловіш.Ваданосаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Падкаменшчык (рыба) 8/7 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Лянок (рыба) 6/266, 477
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Рыба, гл. Крупская Н. К.
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
саза́н, ‑а, м.
Рачная прамысловая рыба сямейства карпавых, роданачальнік многіх парод культурнага карпа. У сажалках гадуецца карп, сазан, карась.Чарнышэвіч.Сазан (карп) — дужая рыба з шырокім тулавам, пакрытым буйной серабрыстай луской.Матрунёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гусцяра́, ‑ы, ж.
Прамысловая рыба сямейства карпавых, знешне падобная на ляшча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гамбу́зія, ‑і, ж.
Дробная жывародзячая рыба, якая знішчае лічынкі малярыйнага камара.
[Ісп. gambuxia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
