Grotéske f -, -n

1) архіт. гратэ́ск, вы́чварны [мудраге́лісты] арна́мент

2) літ. гратэ́ск, во́страя саты́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Metaphráse f -, -n літ.

1) метафра́за, дасло́ўны перакла́д

2) метафра́за, празаі́чны перакла́д ве́рша

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

эпізо́д м. у розн. знач. Episóde f -, -n; Nébenhandlung f -, -en (літ.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

эпі́тэт м. літ. Epítheton n -s, -ta, Béiwort n -(e)s, -wörter

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

баро́ка н. маст., літ. Baróck n, m -s, -; Baróckstil m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

алего́рыя ж. літ., маст., фалькл. Allegoríe f -, -rí¦en, Sínnbild n -es, -er

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кла́ўзула ж.

1. юрыд. Kláusel f -, -n;

2. літ. Schluss éines Gedíchtes [éiner Réde]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ко́мікс м. літ. Comic [´kɔmık] m -s, -s, Cómic strip [st-] m -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

майстэ́рскі,

1. ‑ая, ‑ае. Уласцівы сапраўднаму майстру (у 3 знач.); вельмі добра, дасканала выкананы. Купалаўскія пераклады .. вызначаюцца высокай культурай, майстэрскай перадачай мастацкага каларыту твораў буйнейшых прадстаўнікоў літаратур суседніх славянскіх народаў. Гіст. бел. сав. літ.

2. прысл. Як належыць майстру, узорна. І лірыку і сатыру Купала майстэрскі сплаўляе ў адно арганічнае мастацкае цэлае. Ярош.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́тміка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.

1. Сістэма і характар рытму. Рытміка верша вар’іруецца надзвычай лёгка і натуральна, яна дапасавана да агульнай апавядальнай танальнасці твора. Гіст. бел. сав. літ.

2. Вучэнне аб рытме (у вершах, музыцы, танцах і пад.).

3. Сістэма фізічных практыкаванняў пад музыку, якая мае мэту развіваць пачуццё рытму. Урок рытмікі.

[Ад грэч. rhithmikós — суразмерны, стройны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)