запяча́тацца, ‑аецца; зак.

Заклеіцца, заляпіцца. Канверт добра запячатаўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вальтыжо́р, ‑а, м.

Коннік, які добра валодае вальтыжыроўкай.

[Фр. voltigeur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забаранава́цца, ‑нуецца; зак.

Паддацца баранаванню. Поле добра забаранавалася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завінці́цца, ‑вінціцца; зак.

Зашрубавацца, закруціцца. Гайка добра завінцілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падвэ́ндзіцца, ‑дзіцца; зак.

Паддацца вэнджанню. Шынка добра падвэндзілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піткі́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Які добра, прыемна піць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праканапа́ціцца, ‑ціцца; зак.

Стаць праканапачаным. Лодка добра праканапацілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

со́лкі, ‑ая, ‑ае.

Які добра соліць. Солкая соль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упра́жыцца, ‑жыцца; зак.

Добра прагрэцца на агні; спражыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВЫ́ДРА (Lutra lutra),

млекакормячая жывёла сям. куніцавых атр. драпежных.

Пашырана ў Еўразіі, Паўн.-Зах. Афрыцы. Жыве ў норах або інш. сховішчах на рэках і вадаёмах з густой расліннасцю па берагах. На Беларусі найб. трапляецца ў паўн. і цэнтр. раёнах.

Даўж. цела 62—117 см, маса 6—10 кг. Тулава выцягнутае, гнуткае, мускулістае. Лапы кароткія, пальцы злучаны перапонкамі. Поўсць на спіне цёмна-бурая, бліскучая, на бруху светлая, серабрыстая. Футра каштоўнае. Выдра добра плавае і нырае. Нараджае звычайна 2—4 дзіцянят 2 разы за год. Корміцца пераважна рыбай. Добра прыручаецца.

Выдра.

т. 4, с. 306

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)