моваве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне мовазнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музыкаве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне музыказнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарко́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне наркалогіі. Урач-нарколаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неарга́нік, ‑а, м.

Разм. Спецыяліст у галіне неарганічнай хіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўро́лаг, ‑а, М ‑у, м.

Спецыяліст у галіне неўралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раслінаво́д, ‑а, М ‑дзе; м.

Спецыяліст у галіне раслінаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ску́льптар, ‑а, м.

Мастак, які працуе ў галіне скульптуры.

[Лац. sculptor.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тутаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне тутаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фанеты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне фанетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флары́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне фларыстыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)