КАРЭ́ННАЯ ПАРО́ДА ў геалогіі — горныя пароды, якія залягаюць на месцы ўтварэння і мала зменены працэсамі выветрывання. У геамарфалогіі — пароды, якія з’яўляюцца больш стараж., чым рэльеф, утвораны пры іх удзеле (напр., неагенавыя пароды — К.п. ў адносінах да чацвярцічных форм рэльефу і адкладаў, што складаюць гэтыя формы).

т. 8, с. 126

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гаспада́р м. Wirt m -(e)s, -e; Husherr m -n, -n (галава сям’і); Bestzer m -s, - (уладальнік); Gstgeber m -s, - (у адносінах да гасцей); Huswirt m -(e)s, -e (у адносінах да жыльцоў);

гаспадары́ по́ля (у футболе) Gstgebermannschaft f -, -en;

гаспада́р стано́вішча Herr der Lge;

я сам сабе́ гаспада́р ich bin mein igener Herr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

я́ркі, -ая, -ае; ярчэ́й; ярчэ́йшы.

1. Які вылучае моцнае святло, асляпляльны, зіхатлівы.

Яркае святло.

Я. агонь.

Яркае сонца.

Ярка (прысл.) гарэць.

2. Пра колер: рэзкі па чысціні і свежасці тону.

Я. колер.

Яркая зеляніна.

3. перан. Выдатны ў якіх-н. адносінах.

Я. талент.

Яркая дата.

Ярка (прысл.) адлюстраваць.

|| наз. я́ркасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wanting [ˈwɒntɪŋ] adj.

1. які адсу́тнічае; яко́га нестае́, не хапа́е;

wanting in some respects непаўнацэ́нны ў некато́рых адно́сінах

2. fml (in) які́ не ма́е, яко́му не хапа́е (чаго-н.);

wanting in courtesy няве́тлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

антысеміты́зм

(ад антысеміт)

адна з форм нацыянальнай і рэлігійнай нецярпімасці, якая выражаецца ў варожых адносінах да яўрэяў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антыстрафа́

(гр. antistrophe)

парная страфа харавой песні ў антычнай трагедыі, якая ў метрычных адносінах паўтарае папярэднюю страфу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гегемо́нія

(гр. hegemonia = панаванне)

кіруючая роля, першынство якога-н. класа, дзяржавы ў адносінах да іншых класаў, дзяржаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дэспаты́зм

(ад дэспат)

1) тое, што дэспатыя 1;

2) перан. самавольства ў адносінах да акружаючых; самадурства, тыранства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

палі́тык

(гр. politikos)

1) палітычны дзеяч;

2) той, хто выяўляе такт і ўменне ў адносінах з людзьмі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Пабе́л ’белая паліва ўнутры чыгунка’ (КЭС, лаг.). Аддзеяслоўнае ўтварэнне ад пабяліць < бялі́ць. У семантычных адносінах параўн. укр. побі́лка ’паліва з белай гліны на фаянсавым посудзе’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)