Verbum

забале́ць (пачаць балець – пра які-н. орган) schmérzen vi, ánfangen* zu schmérzen;

мне забале́ў па́лец mein Fínger fing an zu schmérzen

найграва́ць

1. (шмат) viel spíelen;

2. (які-н. матыў) geläufig éine Melodíe spíelen;

3. (ціха сабе) (léise) vor sich hin spíelen

недасве́дчаны

1. (які не мае належных ведаў пра што-н.) nicht kompetént; nicht unterríchtet, nicht informíert;

2. (нявопытны) únerfahren, óhne Erfáhrung

нязго́дны

1. nicht éinverstanden (з кім-н., чым-н. mit D);

2. (які не адпавядае чаму-н.) úngereimt, únsinnig, wídersinnig, únangemessen

ру́дны горн. Erz-; érzhaltig (які ўтрымлівае руду);

ру́дная жы́ла Érzgang m -(e)s, -gänge;

ру́дны басе́йн Érzgebiet n -(e)s, -e

бяско́лерны

1. (які не мае колеру, не афарбаваны) fárblos, blass;

2. (выцвілы, невыразны) matt;

3. перан. (невыразны) fárblos, áusdruckslos, matt, trócken

абвінава́чаны м. Ángeklagte (sub) m, f -n, -n (адданы пад суд); Beschúldigte (sub) m, f -n, -n (які знаходзіцца пад следствам)

адзіно́кі

1. éinsam;

2. (які не мае сям’і) únverheiratet; lédig; alléinstéhend;

3. у знач. наз. м. Alléinstehende (sub) m -n,-n